Κάθε μέρα, τα υπολείμματα τροφίμων εξαφανίζονται σε σακούλες σκουπιδιών, μεταφέρονται μακριά και ξεχνιούνται. Αλλά αυτά τα απόβλητα θα μπορούσαν να μετατραπούν σε κάτι παραγωγικό.

Σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες, περίπου 97 εκατομμύρια μετρικοί τόνοι απορριμμάτων τροφίμων απορρίπτονται κάθε χρόνο, εκ των οποίων περίπου 37 εκατομμύρια μετρικοί τόνοι καταλήγουν να θαφτούν σε χώρους υγειονομικής ταφής.

Μόλις βρεθεί στο υπέδαφος, αυτό το οργανικό υλικό διασπάται χωρίς οξυγόνο και απελευθερώνει μεθάνιο , ένα βραχύβιο αλλά ισχυρό αέριο του θερμοκηπίου .

Ταυτόχρονα, τα θρεπτικά συστατικά και η ενέργεια που αποθηκεύονται σε αυτά τα τρόφιμα χάνονται οριστικά. Υπάρχει όμως ένας καλύτερος τρόπος. Έρευνα που διεξήγαμε εγώ και οι συνάδελφοί μου διαπίστωσε ότι κοινότητες σε όλη τη χώρα λειτουργούν ήδη εγκαταστάσεις σχεδιασμένες για τη διαχείριση οργανικής ύλης : μονάδες επεξεργασίας λυμάτων. Πολλές μεγαλύτερες, καλά χρηματοδοτούμενες μονάδες διαθέτουν ήδη την υποδομή για την επεξεργασία των απορριμμάτων τροφίμων, αν και δεν είναι κάθε μονάδα έτοιμη να το κάνει σήμερα.

 

Οι χώροι υγειονομικής ταφής δεν έχουν σχεδιαστεί για τη σπατάλη τροφίμων

Τα απορρίμματα τροφίμων διαφέρουν θεμελιωδώς από τα πλαστικά, τα μέταλλα ή το γυαλί. Είναι οργανικά και μπορούν να αποσυντεθούν φυσικά. Αλλά όταν τοποθετούνται σε χώρους υγειονομικής ταφής, η αποσύνθεσή τους εκπέμπει σημαντικά αέρια του θερμοκηπίου .

Οι σύγχρονες χωματερές έχουν σχεδιαστεί για να δεσμεύουν το μεθάνιο που εκπέμπεται, αλλά ακόμη και τα πιο αποτελεσματικά συστήματα επιτρέπουν σχεδόν το 58% να διαφύγει στην ατμόσφαιρα. Αυτά τα απόβλητα τροφίμων θα μπορούσαν να μετατραπούν σε ενέργεια ή λίπασμα, αλλά αντίθετα συμβάλλουν στην υπερθέρμανση του πλανήτη.

Αντιθέτως, οι μονάδες επεξεργασίας λυμάτων επεξεργάζονται τα λύματα χρησιμοποιώντας μικροβιακές κοινότητες που διασπούν φυσικά την οργανική ύλη. Πολλές επίσης δεσμεύουν το μεθάνιο που παράγεται κατά την επεξεργασία και το μετατρέπουν σε αξιοποιήσιμη ενέργεια. Άλλες ανακτούν θρεπτικά συστατικά όπως ο φώσφορος που μπορούν να μετατραπούν σε γεωργικό λίπασμα. Με την πάροδο του χρόνου, πολλές μονάδες έχουν εξελιχθεί από απλά συστήματα αποχέτευσης σε εγκαταστάσεις ανάκτησης πόρων που παράγουν ενέργεια, ανακτούν υλικά και μειώνουν την περιβαλλοντική ρύπανση.

Αυτά τα υπάρχοντα συστήματα ήδη επεξεργάζονται οργανική ύλη και θα μπορούσαν επίσης να διαχειριστούν τα απόβλητα τροφίμων.

Τι συμβαίνει όταν τα απόβλητα τροφίμων καταλήγουν σε μονάδα επεξεργασίας

Η έρευνά μας εξέτασε τι θα συνέβαινε εάν τα απόβλητα τροφίμων αποστέλλονταν σε μονάδες επεξεργασίας λυμάτων αντί για χώρους υγειονομικής ταφής. Χρησιμοποιήσαμε πραγματικά δεδομένα από μια μονάδα πλήρους κλίμακας που διαχειρίζεται απόβλητα τροφίμων μαζί με λύματα.

Όταν συγκρίναμε τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου για την ίδια σύνθεση των αποβλήτων τροφίμων, διαπιστώσαμε ότι η αποστολή τροφίμων σε χώρο υγειονομικής ταφής θα εξέπεμπε 58,2 κιλά (129 λίβρες) ισοδύναμου διοξειδίου του άνθρακα ανά τόνο αποβλήτων τροφίμων.

Συγκριτικά, εξετάσαμε μια συμβατική μονάδα επεξεργασίας λυμάτων, τον τύπο μονάδας που είναι πιο συνηθισμένος στις ΗΠΑ. Πέτυχε καθαρές αρνητικές εκπομπές -0,03 κιλών (περίπου 1 ουγγιά) ισοδύναμου διοξειδίου του άνθρακα ανά τόνο επεξεργασμένων αποβλήτων τροφίμων. Η μονάδα δεσμεύει πάνω από 95% μεθανίου, σε σύγκριση με περίπου 50% στις χωματερές, σώζοντας την ατμόσφαιρα από πρόσθετα αέρια του θερμοκηπίου.

Ωστόσο, διαπιστώσαμε ότι η προηγμένη μονάδα επεξεργασίας που μελετήσαμε μείωσε περαιτέρω τις εκπομπές. Στην ανάλυσή μας, η προηγμένη εγκατάσταση πέτυχε καθαρές αρνητικές εκπομπές -0,19 κιλών (περίπου 7 ουγγιές) ισοδύναμου διοξειδίου του άνθρακα ανά τόνο επεξεργασμένων αποβλήτων τροφίμων.

Τόσο οι συμβατικές όσο και οι προηγμένες μονάδες επιτυγχάνουν αυτά τα οφέλη με παρόμοιους τρόπους. Η επεξεργασία των αποβλήτων τροφίμων και στους δύο τύπους μονάδων αποτρέπει τα 58,2 κιλά ισοδύναμου διοξειδίου του άνθρακα ανά τόνο που διαφορετικά θα διαφεύγαν από τις χωματερές. Οι μονάδες δεσμεύουν βιοαέριο για την παραγωγή ανανεώσιμης ηλεκτρικής ενέργειας, μειώνοντας την ανάγκη αγοράς ενέργειας από το δίκτυο. Επίσης, ανακτούν αρκετά θρεπτικά συστατικά για να γονιμοποιήσουν περίπου 23 στρέμματα γεωργικής γης ετησίως, μειώνοντας την ανάγκη για συνθετικά λιπάσματα, τα οποία απαιτούν ενεργοβόρα εξόρυξη και επεξεργασία .

Πώς λειτουργεί η εφοδιαστική

 

Η μεταφορά των αποβλήτων τροφίμων σε μια μονάδα επεξεργασίας λυμάτων δεν σημαίνει ότι οι άνθρωποι βάζουν τα υπολείμματα τροφίμων τους στην αποχέτευση ή τα αλέθουν με μια μονάδα απόρριψης εντός του νεροχύτη. Στη μονάδα που μελετήσαμε, τα απόβλητα τροφίμων συλλέγονταν ξεχωριστά, όπως ακριβώς και η ανακύκλωση ή τα απόβλητα κηπουρικής, και μεταφέρονταν με φορτηγό σε μονάδες επεξεργασίας. Οι υπολογισμοί εκπομπών μας δεν περιλαμβάνουν τις εκπομπές των φορτηγών, επειδή τα φορτηγά χρησιμοποιούνται και στις άλλες μεθόδους απόρριψης αποβλήτων τροφίμων.

Ορισμένες πόλεις ήδη συλλέγουν τα απόβλητα τροφίμων με φορτηγά για να τα μεταφέρουν σε εγκαταστάσεις κομποστοποίησης. Το Σαν Φρανσίσκο το κάνει από το 1996. Και η Νέα Υόρκη διαθέτει τη μεγαλύτερη συλλογή οργανικών υλικών στις ΗΠΑ, η οποία κομποστοποιεί τα απόβλητα τροφίμων από 3,4 εκατομμύρια νοικοκυριά .

Στη μονάδα επεξεργασίας που μελετήσαμε στις νοτιοανατολικές ΗΠΑ, τα φορτηγά μεταφέρουν τα απόβλητα τροφίμων σε έναν σταθμό παραλαβής, όπου υποβάλλονται σε επεξεργασία για την απομάκρυνση πλαστικών, μετάλλων και άλλων μη οργανικών υλικών, προτού αναμειχθούν σε ένα πολτό με τα στερεά των λυμάτων. Αυτό το μείγμα στη συνέχεια προστίθεται σε αναερόβιους χωνευτήρες - σφραγισμένες δεξαμενές όπου μικροοργανισμοί διασπούν την οργανική ύλη.

Το μεθάνιο που παράγεται δεσμεύεται για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και θερμότητας. Το υπόλοιπο στερεό υλικό είναι πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή χρήσιμων υλικών, όπως λιπάσματα.

Διαπιστώσαμε επίσης ότι η προσθήκη αποβλήτων τροφίμων δεν υπερφόρτωσε το εργοστάσιο ούτε προκάλεσε προβλήματα στη λειτουργία του. Η εγκατάσταση επεξεργαζόταν όλα τα απορρίμματα τροφίμων που απορρίπτονταν σε χώρους υγειονομικής ταφής της κομητείας – 107.320 τόνους ετησίως, που αντιπροσωπεύουν το 38% της συνολικής παραγωγής αποβλήτων τροφίμων της κομητείας. Λόγω της χαμηλότερης πυκνότητας των απορριμμάτων τροφίμων σε σύγκριση με τα λύματα , αυτό πρόσθεσε μόνο το 0,43% στην ημερήσια χωρητικότητα του εργοστασίου. Το εργοστάσιο πληρούσε σταθερά τα κανονιστικά πρότυπα για τα λύματα. Και σε ορισμένα σημεία, η αποτελεσματικότητα της επεξεργασίας βελτιώθηκε ως αποτέλεσμα του πρόσθετου οργανικού υλικού, το οποίο υποστήριξε τις βιολογικές διεργασίες του συστήματος.

Τα οικονομικά στοιχεία μπορεί να εκπλήξουν τις πόλεις

Οι τοπικοί αξιωματούχοι, καθώς και οι φορολογούμενοι, συχνά ανησυχούν για το πιθανό κόστος ενός έργου όπως αυτό. Η επεξεργασία λυμάτων είναι ήδη ακριβή και οι υπάρχουσες μονάδες των κοινοτήτων ενδέχεται να πλησιάζουν την πλήρη χωρητικότητά τους.

Ωστόσο, τα οικονομικά αποτελέσματα από την ανάλυσή μας υποδηλώνουν ότι η διαχείριση των αποβλήτων τροφίμων σε μονάδες επεξεργασίας λυμάτων μπορεί να είναι οικονομικά βιώσιμη . Οι πόλεις ήδη πληρώνουν στους χώρους υγειονομικής ταφής και στους αποτεφρωτήρες τα λεγόμενα « τέλη απόρριψης », με βάση το βάρος των παραδιδόμενων αποβλήτων. Οι μονάδες επεξεργασίας λυμάτων μπορούν επίσης να χρεώνουν αυτά τα τέλη.

Μπορούν επίσης να πουλήσουν ή να χρησιμοποιήσουν οι ίδιοι το μεθάνιο που παράγεται και να πουλήσουν το λίπασμα. Αυτό το πρόσθετο εισόδημα σημαίνει ότι τα φυτά μπορούν να βγάλουν χρήματα ακόμα κι αν χρεώνουν χαμηλότερα τέλη απόρριψης από τους χώρους υγειονομικής ταφής.

Δεν είναι όλες οι μονάδες επεξεργασίας λυμάτων έτοιμες να δεχτούν αμέσως απόβλητα τροφίμων. Η εγκατάσταση που αναλύσαμε είναι μεγάλη και άρτια εξοπλισμένη . Οι μικρότερες λειτουργίες πιθανότατα θα απαιτούσαν νέο ή αναβαθμισμένο εξοπλισμό, κάτι που θα απαιτούσε σχεδιασμό και τοπικές επενδύσεις.

Το συνολικό εύρημα της έρευνάς μας είναι ότι ο περιορισμός δεν είναι τεχνολογικός ή οικονομικός. Τα βασικά συστήματα υπάρχουν ήδη για τη μετατροπή των αποβλήτων τροφίμων σε ανακτήσιμο πόρο: Οι πόλεις ήδη χειρίζονται οργανικά υλικά καθημερινά. Και λειτουργούν πολύπλοκα συστήματα βιολογικής επεξεργασίας. Τα στοιχεία μας υποδηλώνουν ότι αυτές οι εγκαταστάσεις θα μπορούσαν, στην πραγματικότητα, να χειρίζονται τα απόβλητα τροφίμων με τρόπους που είναι περιβαλλοντικά επωφελείς και οικονομικά ρεαλιστικοί.