Loading...

Κατηγορίες

Πέμπτη 29 Απρ 2021
Ο καπιταλισμός γεννά ανισότητες
Κλίκ για μεγέθυνση

Αυτό που χρειάζεται για την επιτυχία οποιουδήποτε συστήματος είναι να υπάρχει μια σύμπτωση ή συμφωνία μεταξύ των αναγκών του ίδιου του συστήματος και των κοινωνικών αξιών που έχουν οι άνθρωποι.

Μπράνκο Μιλάνοβιτς


29.04.2021



Το κύριο χαρακτηριστικό στο οποίο έτειναν για πολλά χρόνια να δίνουν έμφαση τα ΜΜΕ, οι πολιτικές ηγεσίες και κατά συνέπεια ένα μεγάλο μέρος των πολιτών στο λεγόμενο «δυτικό κόσμο» ήταν η ικανότητα των δυτικοευρωπαϊκών χωρών και των ΗΠΑ να διατηρούν υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης και να μειώνουν παράλληλα την εισοδηματική ανισότητα.

Οι δυτικοευρωπαϊκές χώρες, από το 1945 μέχρι τουλάχιστον τη δεκαετία του 1980, σημείωναν κατά μέσο όρο ρυθμούς ανάπτυξης περίπου 4 έως 5%. Αυτό ήταν κάτι απολύτως καινούργιο, καθότι ιστορικά δεν είχαμε δει ποτέ στο παρελθόν τόσο μεγάλους ρυθμούς ανάπτυξης. Επίσης η ανισότητα μειώθηκε σημαντικά, με την αναδιανομή του εισοδήματος να προχωρά με συνέπεια σε όλο και μεγαλύτερα τμήματα του πληθυσμού.

Ωστόσο, θα πρέπει να υπογραμμίσουμε κάποιες διαχωριστικές γραμμές όταν αναφερόμαστε σε αυτή την εποχή και τη σημερινή, αλλά και εντός εκείνης της εποχής ειδικά όταν αναφερόμαστε στο κράτους πρόνοιας. Έχω ζήσει εκείνη την περίοδο και δεν πρέπει να την ωραιοποιούμε υπερβολικά. Είχε πολλά δύσκολα και σκοτεινά σημεία. Εκείνη την περίοδο η Γαλλία για παράδειγμα βρέθηκε δύο φορές στα πρόθυρα του εμφυλίου πολέμου, με την κρίση της Αλγερίας και την αντίσταση, αλλά και την τρομοκρατία της ακροδεξιάς οργάνωση Armée Secrète που πραγματοποιούσε τρομοκρατικές επιθέσεις στη Γαλλία, συμπεριλαμβανομένων αρκετών απόπειρων δολοφονίας του Σαρλ ντε Γκωλ. Υπήρχαν επίσης πολλές παρόμοιες ιστορίες σε όλο τον κόσμο, όπως υπήρχαν και αυταρχικά καθεστώτα, που σίγουρα έκανε την τότε πραγματικότητα πολύ σκληρότερη από αυτή που εμείς ωραιοποιούμε σήμερα. Υπήρχε η στρατιωτική χούντα στην Ελλάδα, ο Φράνκο στην Ισπανία, ο Σαλαζάρ στην Πορτογαλία, καθεστώρα ολοκληρωτικά και ανελεύθερα.

Αυτό που χρειάζεται για την επιτυχία οποιουδήποτε συστήματος είναι να υπάρχει μια σύμπτωση ή συμφωνία μεταξύ των αναγκών του ίδιου του συστήματος και των κοινωνικών αξιών που έχουν οι άνθρωποι. Και αυτό πηγαίνει πίσω και στον Πλάτωνα, όταν μιλάει για τα τέσσερα διαφορετικά, ατελή συστήματα – τη δημοκρατία, την τυραννία, την ολιγαρχία και την τιμιοκρατία. Το ίδιο ισχύει και στον καπιταλισμό: χρειάζεσαι το κέρδος, γιατί χωρίς κέρδος δεν θα έχεις καπιταλιστική ανάπτυξη. Αλλά επίσης, σε προσωπικό επίπεδο, πρέπει να ενσταλάξεις ένα σύστημα αξιών που θα αντιπαρέρχεται των καπιταλιστικών αξιών που θέτουν την απόκτηση πλούτου στην κορυφή της ατζέντας διότι μόνο μέσω της απόκτησης πλούτου μπορεί κανείς να γίνει είτε καταναλωτής, είτε επενδυτής, είτε εργαζόμενος, όλα προς την κατεύθυνση της προώθησης των στόχων του συστήματος.

Το σύστημα αυτό εξακολουθεί να έχει σοβαρά προβλήματα, ένα εκ των οποίων είναι η ανισότητα στην πρόσβαση στην εργασία όσο και η εργασιακή φτώχεια. Αν μια εταιρεία μπορεί να προσλάβει κάποιον στο Λάος της νοτιοανατολικής Ασίας με το ένα δέκατο του μισθού στις Ηνωμένες Πολιτείες, αυτό συνεχίζει να αποτελεί πρόβλημα. Το ίδιο ισχύει και στην ΕΕ, αλλά και μεταξύ των κρατών-μελών. Η εργασιακή αναπτύσσεται παντού.

Πηγή: www.rosa.gr
 
© Copyright 2011 - 2021 Στύξ - Ανεξάρτητη Πολιτισμική και Πολιτική Εφημερίδα της Βόρειας Πελοποννήσου