Αφορμή για το παρόν σημείωμα αποτέλεσε η δήλωση του Γ. Βαρουφάκη πρόσφατα, περί δικής του χρήσης ναρκωτικών προ ετών. Παρ’ ότι οι συγκεκριμένες αναφορές έγιναν αντικείμενο ενδοεξουσιαστικών και πολιτικών πρακτικών «ανθρωποφαγίας» που αφορούν αποκλειστικά και μόνο το μπλοκ της εξουσίας, κρίνουμε ότι παρουσιάζουν ενδιαφέρον στη βάση του διαχωρισμού περί «σκληρών και μαλακών ναρκωτικών», «σύνθετων και απλών», η οποία έγινε από τον ίδιο μέσω της συγκεκριμένης συνέντευξης. Είναι γνωστό ότι η εξάρτηση δεν διαχωρίζεται από τα σκληρά ή τα μαλακά ναρκωτικά· είναι βλαβερή και επηρεάζει την ψυχοσύνθεση κάθε τύπου χρήστη. Όπως και ότι στην εποχή των σύγχρονων υβριδικών και γενετικά τροποποιημένων καλλιεργειών, το «απλό χόρτο», είτε δεν υπάρχει είτε σπανίζει. «Έχω πάρει ecstasy μια φορά και ήταν μια καταπληκτική εμπειρία, μέχρι τη μεθεπόμενη μέρα. Είχα μια ημικρανία απίστευτη και δεν ξαναπήρα ποτέ. Δεν ξέρω τι μου είχαν δώσει, ήταν στο Σίδνεϊ και θυμάμαι ότι ήταν πολύ σπουδαία στιγμή, ήταν στο Mardi Gras, το 1989. Είχαν ένα μεγάλο gig που γινόταν στο τέλος της παρέλασης, στο οποίο έμπαινες μέσα -έδινες ένα πολύ μεγάλο ποσό για την εποχή- και δεν ήξερες τι σόου θα σου δείξουν. Ήταν η Κάιλι Μινόνγκ και μέσα εκεί είπα και εγώ «ας το δοκιμάσω«. Θυμάμαι να χορεύω 15-16 ώρες σαν να μην τρέχει τίποτα, αλλά υπέφερα μια εβδομάδα μετά και δεν ξαναπήρα. Για μένα αυτό το οποίο ήταν πολύ ευχάριστο και παραμένει ευχάριστο αν και δεν βρίσκω πια, δεν μου δίνει κανείς, είναι το απλό χόρτο.» (Γιάνης Βαρουφάκης).
Είναι δεδομένο ότι η κρατική εξουσία έχει την ευχέρεια να νομιμοποιεί/ποινικοποιεί ουσίες και χρήσεις και με αυτό τον τρόπο να ασκεί τη βιοπολιτική της στα ανθρώπινα σώματα. Μια σειρά βλαβερών ουσιών για τον άνθρωπο, τα υπόλοιπα όντα και τη φύση, κυκλοφορούν χωρίς περιορισμούς στην αγορά, ενώ άλλες εντάσσονται στη λίστα των απαγορευμένων. Εάν κάποιος πιστεύει ότι η κρατική εξουσία ενδιαφέρεται για την υγεία του ανθρώπου, βιολογική και ψυχική, τότε θα έπρεπε να έχει απαγορεύσει μια μακρά λίστα ουσιών και συστατικών, από τον καπνό και το αλκοόλ μέχρι τα υπερεπεξεργασμένα τρόφιμα. Το επισημαίνουμε για το οξύμωρο του ζητήματος και όχι ασφαλώς διότι θα αναμέναμε μια τέτοια συνθήκη από την εξουσία. Αντιλαμβανόμαστε όλοι ότι ένας από τους βασικούς στόχους του κράτους είναι ο έλεγχος των σωμάτων μας και φυσικά του νου. Το ζήτημα των απαγορεύσεων έρχεται παράλληλα με την άσκηση της συγκεκριμένης πολιτικής. Συνεπώς ό,τι δεν είναι απαγορευμένο δεν σημαίνει ότι δεν είναι βλαβερό. Ταυτόχρονα, όμως, για πολλούς ανθρώπους η εναντίωση στην κρατική πολιτική ή η υιοθέτηση μιας αντισυμβατικής στάσης ή και προτύπου οδηγεί στη χρήση ψυχοτρόπων ουσιών. Αυτό που απλά διατυπώνεται ως «το απαγορευμένο έλκει». Επιθυμώντας να μην εισέλθουμε σε περιπτωσιολογία χρηστών, θα πούμε μόνο ότι προωθούμενες απόψεις κάποιων πολιτικών (Γ. Παπανδρέου, Γ. Βαρουφάκης κ.ά.), κάτω από ένα φιλελεύθερο πολιτικό μανδύα, για διαχωρισμό των ουσιών σε «σκληρές» και «μαλακές», γίνονται μέσα στο τερέν της εξουσίας και αποτελούν μια άλλη μορφή άσκησης της θανατοπολιτικής.
Τα αδιαμφισβήτητα οφέλη της φαρμακευτικής κάνναβης δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να αποτελέσουν στοιχείο απενοχοποίησης για ψυχαγωγικούς σκοπούς. Αποτελεί, ουσιαστικά άλλωστε, ένα εντελώς διαφορετικό προϊόν και δεν έχει καμία σχέση είτε με τη βρώσιμη κάνναβη που χρησιμοποιείται στη χημεία τροφίμων είτε με τη φαρμακευτική (έλαια κλπ). Υπάρχει ασφαλώς το ενδεχόμενο σύγχυσης περί των επιμέρους ιδιοτήτων και ιδίως για εκείνα τα άτομα που δεν έχουν πρόσβαση, για διαφόρους λόγους, στην ενημέρωση και την πληροφορία.
Εκτεταμένες μελέτες και έρευνες των τελευταίων ετών δείχνουν, –γεγονός που για πολλούς αποτελεί εμπειρική διαπίστωση–, ότι η χρήση της, ιδιαίτερα σε νεαρή ηλικία και σε άτομα με γενετική ή μη προδιάθεση, μπορεί να αυξήσει σημαντικά τον κίνδυνο εμφάνισης ψυχωσικών επεισοδίων και σχιζοφρένειας. Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ και το Κέντρο Ψυχικής Υγείας της Δανίας εξέτασαν την αλληλεπίδραση μεταξύ γενετικής προδιάθεσης και χρήσης κάνναβης, διαπιστώνοντας ότι η γενετική προδιάθεση μπορεί να ενισχύσει τον κίνδυνο εμφάνισης ψυχωσικών επεισοδίων. Άλλη μελέτη, από το London Kings College, διαπιστώνει ότι η συχνή χρήση κάνναβης, με υψηλή περιεκτικότητα σε THC, συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης ψυχωσικών επεισοδίων, ανεξαρτήτως γενετικής προδιάθεσης. Είναι πιθανό λοιπόν, η THC να πυροδοτήσει παραληρητικές διαταραχές. Μία ακόμη μελέτη (Psychological Medicine) δείχνει ότι η χρήση κάνναβης συνδέεται με μόνιμες αλλαγές στη δομή του εγκεφάλου, οι οποίες σχετίζονται με ψυχιατρικές διαταραχές όπως η σχιζοφρένεια. Επισημαίνεται, επίσης, ότι το 30% των περιπτώσεων σχιζοφρένειας σε άνδρες ηλικίας 21-30 ετών θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί αν δεν υπήρχε η χρήση της κάνναβης.
Είναι σαφές ότι η χρήση κάνναβης δεν σημαίνει ότι οδηγεί όλους τους χρήστες σε ψυχωσικά επεισόδια, αλλά για ένα σημαντικό ποσοστό ατόμων με προδιάθεση ή μη. Όμως όλο και περισσότερες μελέτες συγκλίνουν στην άποψη ότι η συχνή και παρατεταμένη χρήση της ινδικής κάνναβης οδηγεί σε αλλοιώσεις του εγκεφάλου, με συνέπειες σε θέματα μνήμης, συγκέντρωσης κ.ά. Αντίθετα, στο ζήτημα των ψυχωσικών περιστατικών αρκεί μια περιστασιακή χρήση για να κάνει την εμφάνιση αυτών. Πιστεύουμε ότι οι μελέτες έρχονται να επιβεβαιώσουν αυτό που πολλοί διαπιστώνουμε σε κύκλους ανθρώπων που είναι χρήστες κάνναβης.
Σύμφωνα με μια πανευρωπαϊκή έρευνα που έγινε στον μαθητικό πληθυσμό για το αλκοόλ και τα άλλα ναρκωτικά –ESPAD (2024)–, η κάνναβη παραμένει η πιο διαδεδομένη παράνομη ουσία στον ελλαδικό χώρο. Πάνω από τους μισούς εφήβους την θεωρούν ακίνδυνη, ενώ ένας στους τρεις δηλώνει ότι μπορεί να βρει κάνναβη εύκολα. Παράνομη μεν, διαθέσιμη δε, από εκείνους που ασκούν των έλεγχο των σωμάτων μας και τη βιοεξουσία. Γι’ αυτό η δήλωση του Βαρουφάκη είναι εξόχως προβληματική, όχι γιατί απάντησε «με ειλικρίνεια» στη χρήση ecstasy αλλά διότι «χρωματίζει» με αθωότητα το «απλό χόρτο». Κάτι που δεν ισχύει σε καμία περίπτωση. Πολύ δε περισσότερο όταν η αγορά κατακλύζεται από ημισυνθετικά κανναβινοειδή που προέρχονται από χημική επεξεργασία ουσιών εξαγόμενων από την κάνναβη και τα οποία είναι πιο ισχυρά από τη φυσική κάνναβη, οι κίνδυνοι δε, που συνεπάγονται, είναι σαφώς αυξημένοι. Από την άλλη, τα συνθετικά κανναβινοειδή είναι προϊόντα αποκλειστικά χημικής σύνθεσης με πολλές φορές πιο ισχυρή δράση σε σχέση με τη φυτική κάνναβη. Κυκλοφορούν με διάφορα ονόματα, όπως skunk, spice, bonsai, black mamba κλπ. Διακρίνονται για έντονα ψυχωσικά επεισόδια, και οι συνέπειες στους εφήβους είναι εντονότερες λόγω της μη ολοκλήρωσης της ωρίμανσης του εγκεφάλου.
Θα προσθέσουμε ότι μια σειρά επιδράσεις (οθόνες, τεχνολογία, ατμοσφαιρική ρύπανση κλπ) ενδεχομένως να επιβαρύνουν και αυτές τη χρήση ψυχοτρόπων, όμως είναι δεδομένο ότι το «αθώο και απλό χόρτο» σε μια εξουσιαστική και εμπορευματική κοινωνία είναι ένα μύθος. Ως άνθρωποι που αναζητούμε την αλήθεια, διατηρώντας την αυτοκυριαρχία μας, οι πάσης φύσεως εξαρτήσεις μάς οδηγούν αργά ή γρήγορα στη νοητική και ψυχική έκπτωση, εντείνοντας την ευαλωτότητα μας στις κρατικές επιταγές. Ο αγώνας λοιπόν ενάντια στις εξαρτήσεις, ναρκωτικά, αλκοόλ, τζόγο κλπ, είναι ένας αδιάκοπος αγώνας του σύγχρονου ανθρώπου που κατακλύζεται από προκλήσεις-προσκλήσεις της οικονομικής και πολιτικής ελίτ, για τη δημιουργία ενός πειθήνιου και ανελεύθερου, από κριτικής άποψης, ανθρώπου.
Γι’ αυτό, ο αγώνας ενάντια σε κάθε εξάρτηση είναι ένας διαρκής αγώνας για την ελευθερία του ανθρώπου.
Αναρχικός Πυρήνας Χαλκίδας
Δημοσιεύθηκε στην ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, φ.268, Μάρτιος 2026
πηγη:https://anarchypress.wordpress.com