«Η επιβολή αλλαγής καθεστώτος σε μια χώρα που είναι πολύ μεγαλύτερη και πιο πυκνοκατοικημένη από το Ιράκ ή το Αφγανιστάν, μέσω μιας επιχείρησης χωρίς χερσαία συνιστώσα και χωρίς προφανείς εγχώριους συμμάχους, και ενώπιον ενός εδραιωμένου μηχανισμού ασφαλείας, θα είναι εξαιρετικά δύσκολη. Το εύρος των εφιαλτικών σεναρίων – από μια στρατιωτική δικτατορία υπό την ηγεσία του IRGC έως μια καταβύθιση σε εγχώριο χάος – είναι ευρύτερο από την ευτυχή πιθανότητα μιας δημοκρατικής εξέγερσης.»

Foreign Affairs, 2-3-2026, Ο τρόπος πολέμου του Τραμπ, Ρίτσαρντ Φοντέιν Διευθύνων Σύμβουλος του Κέντρου για μια Νέα Αμερικανική Ασφάλεια

«Θέλω να εκφράσω την ιδιαίτερη ευγνωμοσύνη μου στον μεγάλο μας φίλο και μεγάλο παγκόσμιο ηγέτη Τραμπ που συμμετέχει μαζί μας σε αυτές τις αποφασιστικές προσπάθειες για τη σωτηρία του κόσμου».

Μπένζαμιν Νετανιάχου

Όπως τονίζαμε τον περασμένο Ιούλιο, ο «πόλεμος των 12 ημερών» ΗΠΑ-Ισραήλ ενάντια στο Ιράν αποτέλεσε μια πρόσκαιρη διαχείριση της σύγκρουσης, η οποία το μόνο βέβαιο είναι, ότι στην συνέχεια αφήνει σε ακόμη χειρότερη κατάσταση το παλαιστινιακό ζήτημα. Κατά την διάρκεια του «πολέμου των 12 ημερών», ΗΠΑ και Ισραήλ δολοφόνησαν ανώτερους πυρηνικούς επιστήμονες, κατέστρεψαν ιρανικά αεροπορικά συστήματα και έπληξαν εκτοξευτές βαλλιστικών πυραύλων. Το Ισραηλινό κράτος στόχευσε επιπλέον ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις, ενώ οι ΗΠΑ εξαπέλυσαν επιθέσεις στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν, ιδίως στην υπόγεια εγκατάσταση Φόρντο.

Οι βομβαρδισμοί έπληξαν 27 από τις 31 επαρχίες της χώρας και ήταν τρομακτικοί για τους Ιρανούς, ενώ χιλιάδες κάτοικοι εγκατέλειψαν την Τεχεράνη.

Έκτοτε, η «ειρήνη» στην Παλαιστίνη βασιλεύει μέσα στον βούρκο, τα ερείπια, τους ποταμούς αίματος, τον πόνο, την ταπείνωση, τον λιμό, πάνω από τα χιλιάδες θαμμένα πτώματα που βρίσκονται κάτω από τα συντρίμμια της Λωρίδας της Γάζας. Προσθέταμε, επίσης, ότι είναι δύσκολο να κατανοήσει κάποιος, έστω υποτυπωδώς, τον πόλεμο στην Ουκρανία, την κατάσταση στην φλεγόμενη Μέση ανατολή μετά την 7η Οκτωβρίου 2023, εφ’ όσον απομονώνει είτε το παλαιστινιακό «ζήτημα» είτε τον πόλεμο Ισραήλ-Ιράν από την σφοδρή αναμέτρηση η οποία μαίνεται για την διευθέτηση των νέων παγκόσμιων κυριαρχικών συσχετισμών.

Οι περίφημες Συμφωνίες του Αβραάμ με πλήθος αραβικών κρατών που έχουν επιδιώξει να γίνουν κόμβοι παγκόσμιας χρηματοδότησης, μεταφορών και τεχνητής νοημοσύνης, συμπεριλαμβάνουν έργα οικονομικής συνδεσιμότητας τα οποία για τις ΗΠΑ παρέχουν μια εναλλακτική λύση στην Πρωτοβουλία «Μία Ζώνη, Ένας Δρόμος» της Κίνας και στοχεύουν στη μείωση κινέζικης επιρροής στην περιοχή. Μ’ άλλα λόγια η νέα παγκόσμια τάξη χαράσσεται με μια πολεμική «κρίση» κατασκευασμένη για να διαρκέσει πολλά χρόνια, εν’ όψει της κλιμάκωσης της «μεγάλης αναμέτρησης» της Δύσης με το ρωσικό κράτος και τους BRICS (Βrazil, Russia, India, China, and South Africa).

Θα σημειώσουμε σ’ αυτό το σημείο, ότι από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου και άλλοι Ισραηλινοί ηγέτες δήλωναν συνεχώς ότι το Ιράν εργαζόταν κρυφά πάνω σε πυρηνικά όπλα, ισχυριζόμενοι πάντα ότι το έργο βρισκόταν στα πρόθυρα της ολοκλήρωσής του. Παρ’ όλο που όλες οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών είχαν επανειλημμένα διαψεύσει αυτόν τον ισχυρισμό για είκοσι χρόνια και είχαν δηλώσει ότι το Ιράν είχε τερματίσει την προσπάθεια το 2003, η απειλή των ιρανικών πυρηνικών όπλων ήταν το κύριο επιχείρημα που ο Τραμπ και τα μέσα ενημέρωσης που τον εκπροσωπούσαν παρέχουν ως δικαιολογία για τον πόλεμο. Το Ιράν είχε ανοίξει οικειοθελώς το πρόγραμμα εμπλουτισμού πυρηνικού οπλοστασίου του σε ξένη επιθεώρηση στο παρελθόν και είχε προσφερθεί να κάνει το ίδιο στο μέλλον, αλλά όλα αυτά χωρίς αποτέλεσμα. Μετά τις επιθέσεις του Ιουνίου, οι αρχικές αναγνώσεις από τον Διεθνή Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας (ΔΟΑΕ) και από ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες υποδηλώνουν, ότι η ικανότητα εμπλουτισμού του Ιράν έχει υποβαθμιστεί σε μεγάλο βαθμό ή ακόμη και έχει απενεργοποιηθεί πλήρως.

Φυσικά, όπως έχει ομολογήσει και ο ισραηλινός πρωθυπουργός, δεν υπάρχει ίχνος δισταγμού εν’ όψει της «ιστορικής ευκαιρίας αναδιάταξης» της Μέσης Ανατολής, γεγονός που αποδείχθηκε με εφιαλτικό τρόπο από το βομβαρδισμό των πυρηνικών εγκαταστάσεων του ιρανικού κράτους με πρόσχημα το πυρηνικό του πρόγραμμα και παρά τις προειδοποιήσεις της Διεθνούς Υπηρεσίας Ατομικής Ενέργειας (ΔΟΑΕ), η οποία ανακοίνωσε ότι «εντόπισε νέα στοιχεία για άμεσα πλήγματα στους υπόγειους χώρους» του πυρηνικού σταθμού του Νατάνζ στο Ιράν, μετά τις ισραηλινές επιθέσεις. Συγκεκριμένα το προηγούμενο καλοκαίρι το πυρηνικό ερευνητικό κέντρο του Ισφαχάν, το εργοστάσιο εμπλουτισμού καυσίμων Νατάνζ και τα σχετικά κτίρια, καθώς και το εργοστάσιο εμπλουτισμού καυσίμων Φορντόου –οι τρεις κύριες πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν– υπέστησαν σοβαρές ζημιές.

Η αμερικανο-ισραηλινή επίθεση εναντίον του Ιράν το πρωινό της 28ης Φεβρουαρίου βαπτίστηκε  με δύο διαφορετικά ονόματα. Το Αμερικανικό Πεντάγωνο ανακοίνωσε ότι τα αμερικανικά πλήγματα εναντίον του Ιράν έλαβαν το όνομα «Επιχείρηση Επική Οργή», ενώ από την πλευρά του το Ισραηλινό κράτος ονόμασε την στρατιωτική επέμβαση «Βρυχηθμό του Λιονταριού». Σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων, οι ΗΠΑ έπληξαν περισσότερους από 1.250 στόχους τις πρώτες 48 ώρες του πολέμου εναντίον του Ιράν, σύμφωνα με τον αμερικανικό στρατό. Οι στόχοι που επλήγησαν περιλάμβαναν κέντρα διοίκησης και ελέγχου, θέσεις βαλλιστικών πυραύλων, πλοία και υποβρύχια του ιρανικού ναυτικού, καθώς και θέσεις πυραύλων κατά πλοίων, σύμφωνα με ενημερωτικό δελτίο που δημοσίευσε η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ, η οποία είναι υπεύθυνη για τις αμερικανικές δυνάμεις στην περιοχή.

Από τους αμερικανοϊσραηλινούς βομβαρδισμούς δολοφονούνται ο ανώτατος θρησκευτικός ηγέτης του Ιράν Χαμεϊνί, ο ιρανός υπουργός άμυνας, ο επικεφαλής των Φρουρών της Επανάστασης και δεκάδες ακόμη κρατικοί αξιωματούχοι. Την ίδια στιγμή δολοφονούνται από τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς 168 μαθήτριες σε ιρανικό σχολείο το οποίο ισοπεδώνεται, με τους αμερικανούς απλά να δηλώνουν ότι εξετάζουν τις αναφορές, ενώ ο Ντόναλντ Τραμπ γράφει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι οι βομβαρδισμοί στόχευαν στην επίτευξη «του στόχου μας για ΕΙΡΗΝΗ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ ΚΑΙ, ΜΑΛΙΣΤΑ, ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!».

Σε απάντηση, το ιρανικό κράτος εξαπολύει επιθέσεις με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη εναντίον στρατιωτικών βάσεων των ΗΠΑ σ’ ολόκληρη την Μέση Ανατολή εξαπλώνοντας την πολεμική σύγκρουση σε 10 χώρες. Από τις ιρανικές επιθέσεις σκοτώνονται τρεις αμερικανοί στρατιώτες, ενώ επίσης πέντε τραυματίζονται σοβαρά. Εννέα νεκροί, 36 τραυματίες και τουλάχιστον 20 αγνοούμενοι Ισραηλινοί είναι ο απολογισμός ευθέος πλήγματος ιρανικού βαλλιστικού πυραύλου, σε κτήριο που στέγαζε συναγωγή και υπόγειο δημόσιο καταφύγιο στην πόλη Μπετ-Σέμες, 31 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Ιερουσαλήμ, ενώ επίσης πλήττονται το Τελ Αβίβ και άλλες ισραηλινές πόλεις. Παράλληλα, όπως μεταδίδεται από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, έκρηξη παγιδευμένου ιρανικού drone πλησίον διαμερίσματος στο κέντρο του Αμπού Ντάμπι προκαλεί τον τραυματισμό συγγενών μέλους της διπλωματικής αποστολής της ισραηλινής πρεσβείας στα ΗΑΕ, προκαλώντας συγχρόνως υλικές ζημιές σε γειτονικό κτήριο που χρησιμοποιείται από την πρεσβεία.

Οι ιρανικές επιθέσεις σύντομα επεκτείνονται σε πολιτικούς χώρους στο Ντουμπάι και το Άμπου Ντάμπι, με ξενοδοχεία, αεροδρόμια και ελεύθερες ζώνες (Jebel Ali) όπου υφίστανται επιθέσεις ή ζημιές από αναχαιτισμένα πλήγματα, ενώ ιρανικοί πύραυλοι ή βλήματα πλήττουν αμερικανικές βάσεις, πλατφόρμες άντλησης πετρελαίου και την αμερικανική πρεσβεία στη Σαουδική Αραβία, το Κατάρ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Μπαχρέιν, το Κουβέιτ, το Ιράκ και την Ιορδανία. Επίσης, η Χεσμπολάχ από το Λίβανο στοχεύει την βρετανική βάση στο Ακρωτήρι της Κύπρου Κύπρο.

Επιπλέον στο Μπαχρέιν στοχοποιούνται από τους Ιρανούς πετρελαιοφόρα, που εφοδιάζουν τον αμερικανικό στρατό, όπως το Stena Imperative, το οποίο έφερε τη σημαία των ΗΠΑ και καταστράφηκε από πύραυλο, ενώ βρισκόταν στο λιμάνι της χώρας. Επίσης χτυπήθηκε διυλιστήριο πετρελαίου του ενεργειακού κολοσσού της «Aramco» στη Ρας Τανούρα της Σαουδικής Αραβίας. Έπειτα από το συγκεκριμένο γεγονός, η QatarEnergy ανακοίνωσε ότι σταματά την παραγωγή LNG μετά από στρατιωτικές επιθέσεις στις εγκαταστάσεις της στο Ρας Λαφάν και το Μεσάιντ.

Παράλληλα, τάνκερ αποτελούν στόχο στα Στενά του Ορμούζ –τα οποία έκλεισαν με ανακοίνωση του Ναυτικού των Φρουρών της Επανάστασης– και στον Κόλπο του Ομάν.

Σημειωτέον, ότι το κυπριακό κράτος είναι η προεδρεύουσα χώρα της ΕΕ αυτό το εξάμηνο. Ο στρατηγός των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης του Ιράν, Σαρντάρ Τζαμπαρί, απείλησε ότι θα εντείνει τις επιθέσεις κατά των Αμερικανών στην Κύπρο, τονίζοντας πως οι ΗΠΑ έχουν μεταφέρει το μεγαλύτερο μέρος των αεροσκαφών τους στην Κύπρο: «Θα εκτοξεύσουμε τόσους πολλούς πυραύλους στην Κύπρο, ώστε οι Αμερικανοί θα αναγκαστούν να φύγουν». Ταυτόχρονα το ελλαδικό κράτος αποστέλλει δύο ζεύγη μαχητικών αεροσκαφών F-16 στην Κύπρο, τις φρεγάτες «Κίμων» και «Ψαρά», ενώ επίσης συστοιχίες Patriot μεταφέρονται στην Κάρπαθο.

Το ισραηλινό κράτος ανταποδίδει τα χτυπήματα της Χεζμπολάχ εναντίον ισραηλινής στρατιωτικής βάσης στο βόρειο Ισραήλ με σφοδρούς βομβαρδισμούς σ’ ολόκληρο το Λίβανο, με αποτέλεσμα μέχρις στιγμής 50 νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες αλλά και με χερσαία εισβολή στο Νότιο Λίβανο.

Από την πλευρά του το τουρκικό κράτος, στο οποίο έχουν καταφύγει ήδη πάνω από 3,5 εκατομμύρια Σύροι, βρίσκεται μπροστά στο ενδεχόμενο να αντιμετωπίσει ένα προσφυγικό κύμα εκατοντάδων χιλιάδων Ιρανών αλλά και Αφγανών,  που διαμένουν σήμερα στο Ιράν, ενώ επίσης ένα κενό εξουσίας στην Τεχεράνη θα μπορούσε να ενθαρρύνει τις κουρδικές αυτονομιστικές ομάδες. Συγκεκριμένα, οι Τούρκοι αξιωματούχοι ανησυχούν ότι το Κόμμα Ελεύθερης Ζωής του Κουρδιστάν, ή PJAK (η ιρανική πτέρυγα του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν, ή PKK), θα μπορούσε να αποκτήσει αυτονομία στο βορειοδυτικό Ιράν, δημιουργώντας ένα νέο κενό ασφαλείας παρόμοιο με αυτό στη βόρεια Συρία. Το Ιράν παρέχει επί του παρόντος περίπου το 15% του φυσικού αερίου της Τουρκίας. Ένα οποιοδήποτε πλήγμα στον συγκεκριμένο αγωγό Ταμπρίζ-Άγκυρας ή διακοπή των εξαγωγών θα προκαλούσε άμεσες ελλείψεις ενέργειας και απότομη αύξηση των τιμών θέρμανσης και ηλεκτρικής ενέργειας κατά τις υπόλοιπες χειμερινές εβδομάδες.

Τον Οκτώβριο του 2025 χρεωκόπησε η Ayandeh Bank, μία από τις μεγαλύτερες ιρανικές τράπεζες. Η διοίκηση της συγκεκριμένης τράπεζας συμπεριλαμβανόταν στην ελίτ του καθεστώτος, χρημάτιζε κρατικούς αξιωματούχους και χρηματοδοτούσε   πολυτελή έργα. Το ιρανικό καθεστώς απορρόφησε γρήγορα τα χρέη της Ayandeh και τη συγχώνευσε με την Bank Melli, τον μεγαλύτερο ιρανικό κρατικό δανειστή. Το καθεστώς επίσης τύπωσε μαζικά ριάλ, προκαλώντας την κατακόρυφη πτώση του ήδη υποτιμημένου νομίσματος και την εκτόξευση του πληθωρισμού από τη μια μέρα στην άλλη, στέλνοντας τους καταστηματάρχες στους δρόμους, ακολουθούμενους από χιλιάδες εξεγερμένους που ενώθηκαν μαζί τους. Η κατάρρευση της Ayandeh, λοιπόν, πυροδότησε την εξέγερση, η οποία καταστάλθηκε με την σφαγή χιλιάδων εξεγερμένων σ’ όλη την χώρα και με δεκάδες χιλιάδες συλλήψεις.

Τουλάχιστον πέντε ακόμη από τις μεγαλύτερες τράπεζες στο Ιράν –συμπεριλαμβανομένων των τραπεζών Sepah, Sarmayeh, Day, Iran Zamin και Mellat– κινδυνεύουν να έχουν την ίδια κατάληξη, σύμφωνα με οικονομολόγους και την ίδια την κεντρική τράπεζα του Ιράν. Είναι προφανές, ότι εξαιτίας πολυετών οικονομικών  κυρώσεων εκ μέρους της Δύσης και της οικονομικής κακοδιαχείρισης, το καθεστώς δεν έχει τα δισεκατομμύρια που χρειάζονται για να προσφέρει διασώσεις, ούτε οι διεθνείς εταίροι του θα έρθουν να το σώσουν. Αυτό που θα ακολουθήσει ένα τέτοιο σενάριο δεν είναι μόνο μια επιδείνωση της οικονομικής «κρίσης», αλλά και σημαντικές αθετήσεις πληρωμών, καθώς και κατάρρευση των κρατικά αμειβόμενων υπηρεσιών και μισθών, που φυσικά αφορούν και τις δυνάμεις ασφαλείας του καθεστώτος, μ’ ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Θα θυμίσουμε ότι στην πρόσφατη Σύνοδο Ασφαλείας του Μονάχου, στην οποία συμμετείχαν 14 επικεφαλής ευρωπαϊκών κρατών, ο αμερικανός υπουργός εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο έθεσε το πλαίσιο της νέας παγκόσμιας τάξης, σύμφωνα με τους αμερικανικούς σχεδιασμούς, χωρίς να αφήνει περιθώρια μη κατανόησης όσων σχεδιάζονται: «Αυτή είναι η πορεία που έχουν χαράξει ο Πρόεδρος Τραμπ και οι Ηνωμένες Πολιτείες. Είναι η πορεία στην οποία σας καλούμε να μας ακολουθήσετε εδώ στην Ευρώπη. Είναι μια πορεία που έχουμε διανύσει μαζί στο παρελθόν και ελπίζουμε να διανύσουμε ξανά μαζί. Για πέντε αιώνες, πριν από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Δύση επεκτεινόταν – οι ιεραπόστολοί της, οι προσκυνητές της, οι στρατιώτες της, οι εξερευνητές της ξεχύνονταν από τις ακτές της για να διασχίσουν ωκεανούς, να αποικίσουν νέες ηπείρους, να χτίσουν τεράστιες αυτοκρατορίες που εκτείνονταν σε ολόκληρο τον πλανήτη. Αλλά το 1945, για πρώτη φορά από την εποχή του Κολόμβου, συρρικνωνόταν. Η Ευρώπη ήταν σε ερείπια. Η μισή ζούσε πίσω από ένα Σιδηρούν Παραπέτασμα και η υπόλοιπη φαινόταν ότι σύντομα θα ακολουθούσε. Οι μεγάλες δυτικές αυτοκρατορίες είχαν εισέλθει σε τελική παρακμή, επιταχυνόμενη από τις άθεες κομμουνιστικές επαναστάσεις και τις αντικαποικιακές εξεγέρσεις που θα μεταμόρφωναν τον κόσμο και θα κάλυπταν με το κόκκινο σφυρί και το δρεπάνι τεράστιες εκτάσεις του χάρτη στα επόμενα χρόνια. Σε αυτό το πλαίσιο, τότε όπως και τώρα, πολλοί πίστεψαν ότι η εποχή της κυριαρχίας της Δύσης είχε φτάσει στο τέλος της και ότι το μέλλον μας ήταν προδιαγεγραμμένο να είναι μια αμυδρή και αδύναμη αντήχηση του παρελθόντος μας. Αλλά μαζί, οι πρόγονοί μας αναγνώρισαν ότι η παρακμή ήταν μια επιλογή, και ήταν μια επιλογή που αρνήθηκαν να κάνουν».

«Τα εγκληματικά καθεστώτα των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ, συνεχίζοντας την επιθετικότητά τους, στόχευσαν ξανά την πυρηνική εγκατάσταση της Νατάνζ το απόγευμα της Κυριακής 1 Μαρτίου με δύο βάναυσες επιθέσεις», ανέφερε ο επικεφαλής της ιρανικής υπηρεσίας ατομικής ενέργειας, Μοχαμάντ Εσλαμί, σε επιστολή του προς τον πυρηνικό εποπτικό οργανισμό του ΟΗΕ, όπως μετέδωσε το ιρανικό πρακτορείο IRNA.

Θα επαναλάβουμε, λοιπόν, ότι η μετάβαση σε μια επαναρυθμιζόμενη παγκόσμια τάξη,

σε μια νέα παγκόσμια διευθέτηση, πραγματοποιείται δια πυρός και σιδήρου. Μπορεί να είναι ορατή δια γυμνού οφθαλμού σ’ αυτήν την «πιο επικίνδυνη και απρόβλεπτη δεκαετία που μας περιμένει από το τέλος του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου», όπως την χαρακτήρισε ο Πούτιν, αλλά αποτελεί μια μακροχρόνια διαδικασία, για την οποία κυριαρχικές μερίδες ετοιμάζονταν εδώ και δεκαετίες. Μ’ άλλα λόγια, δεν πρόκειται για μια ξαφνική κατάρρευση της προηγούμενης κατάστασης, απλά το προηγούμενο σχήμα έπαψε εδώ και καιρό να λειτουργεί εις όφελος των κύριων δυνάμεων, που το επέβαλαν και το συντηρούσαν, γεγονός που αποδεικνύεται από την χρήση όρων από τα «παλιά», όπως «ζωτικοί χώροι», «αλλαγή συνόρων», «σφαίρες επιρροής», «ενίσχυση των πυρηνικών οπλοστασίων» κοκ.

Θα σημειώσουμε επίσης, ότι στο εσωτερικό των ΗΠΑ οι πολιτικές και κοινωνικές αντιθέσεις βαθαίνουν. Σύμφωνα με το Foreign Affairs: «Οι κίνδυνοι κλιμάκωσης της επιχείρησης του Ιουνίου ωχριούν σε σύγκριση με αυτό που ξεκίνησαν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ το Σάββατο με την Επιχείρηση Epic Fury, έναν ακόμη πόλεμο επιλογής. Η μαζική αεροπορική εκστρατεία, που σχεδιάστηκε για να αποκεφαλίσει την ηγεσία της ιρανικής κυβέρνησης και να καταστρέψει τον στρατό της χώρας, ήταν σχεδόν εγγυημένο ότι θα προκαλούσε μια ιρανική απάντηση που θα έθετε σε κίνδυνο αμερικανικά στρατεύματα και περιουσιακά στοιχεία και θα έσυρε συμμάχους και εταίρους των ΗΠΑ στον πόλεμο. Οι στόχοι της Ουάσιγκτον για τον πόλεμο παραμένουν ασαφείς – σε μεγάλο βαθμό επειδή, πέρα ​​από μια απρόσεκτη διαβούλευση με ανώτερους νομοθέτες, η κυβέρνηση έχει για άλλη μια φορά παρακάμψει το Κογκρέσο». (3-3-2026, Ο Πόλεμος ενός Ανθρώπου, Πώς διαβρώθηκαν οι περιορισμοί στην πολεμική εξουσία του προέδρου των ΗΠΑ—και πώς θα αποκατασταθούν).

Πολλοί είναι, επίσης, εκείνοι που προειδοποιούν, ότι ακόμα και στην ταπεινωμένη της κατάσταση, μια ανυπότακτη Τεχεράνη θα παραμείνει ένας επικίνδυνος παράγοντας και μια ισχυρή πηγή αστάθειας και αβεβαιότητας στην περιοχή. Θυμίζουν, ακόμη, ότι στη σύγχρονη Μέση Ανατολή, ένα ηχηρό πλήγμα εναντίον ενός «ταραχοποιού» σπάνια έχει οδηγήσει σε συμφιλίωση, συνθηκολόγηση ή ακόμα και σε διαρκή αποκλιμάκωση.

Σε κάθε περίπτωση, οι Αμερικανοί και οι Ισραηλινοί «σωτήρες» του κόσμου φαίνεται να βουλιάζουν όλο και περισσότερο την Μέση Ανατολή σ’ έναν εφιάλτη δίχως τέλος, ενώ για πρώτη φορά εμπλέκονται άμεσα ευρωπαϊκά κράτη, σ’ έναν πόλεμο όπου το απονενοημένο βρίσκεται πιο κοντά από ποτέ…

Συσπείρωση Αναρχικών 3-3-2026

Δημοσιεύθηκε στην ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, φ.268, Μάρτιος 2026
πηγη:https://anarchypress.wordpress.com