Οι εξουσιαζόμενοι στην Ινδονησία από τον Φλεβάρη του 2025 βρίσκονται κατά κύματα στους δρόμους. Οι μαζικές διαμαρτυρίες ξεκίνησαν στις 17 Φεβρουαρίου και έγιναν γνωστές ως «Gelap Indonesia» (Σκοτεινή Ινδονησία) εξαιτίας των χιλιάδων φοιτητών σε πολλές πόλεις που φορούσαν μαύρα ρούχα. Στην Τζακάρτα, κατά εκείνες τις διαδηλώσεις, οι εξεγερμένοι συγκεντρώθηκαν κοντά στο Άγαλμα του Αλόγου (Patung Kuda) όπου έφτιαξαν οδοφράγματα και έκαψαν πορτρέτα κυβερνητικών αξιωματούχων και συγκρούστηκαν με την αστυνομία. Οι φοιτητικές διαδηλώσεις εξελίχθηκαν σε ευρύτερη κοινωνική αναταραχή, με επίκεντρο την πόλη της Τζακάρτας αλλά και με ταραχές σε άλλες πόλεις.
Το δεύτερο κύμα των διαδηλώσεων στην Ινδονησία ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2025, μετά την ψήφιση ενός νόμου για τις Ένοπλες Δυνάμεις στις 20 Μαρτίου, με διαμαρτυρίες και συγκρούσεις με την αστυνομία. Ο συγκεκριμένος νόμος εισήγαγε τροποποιήσεις που επέτρεπαν σε ενεργούς στρατιωτικούς αξιωματούχους να καταλαμβάνουν πολιτικές θέσεις χωρίς να παραιτούνται από τον στρατό, συμπεριλαμβανομένου του Γραφείου του Γενικού Εισαγγελέα. Οι διαδηλωτές απαίτησαν την ανάκληση του νόμου, την επιστροφή του στρατού στους στρατώνες και την αποτροπή του στρατού σε πολιτικές υποθέσεις,
Το τρίτο κύμα κορυφώθηκε τον Αύγουστο-Σεπτέμβριο στο οποίο οι διαδηλωτές βγήκαν στους δρόμους κατά της οικονομικής ανισότητας, της διαφθοράς, των προνομίων των βουλευτών και της κυβερνητικής πολιτικής υπό τον Πρόεδρο Πραμπόβο Σουμπιάντο. Οι μαζικές διαδηλώσεις και ταραχές εξαπλώθηκαν σε πολλές πόλεις, με εμπρησμούς κτιρίων, λεηλασίες σπιτιών βουλευτών και οφείλονται στην μεγάλη διαφορά πλούτου-φτώχειας, στην με αύξηση των προνομίων των βουλευτών, που έφταναν τα 50 εκατομμύρια ρουπίες (περίπου 4.739 δολάρια) μηνιαίως – σχεδόν 10 φορές τον ελάχιστο μισθό στην Τζακάρτα και 20 φορές σε φτωχότερες περιοχές. Επίσης μια προτεινόμενη αύξηση 250% στους φόρους γης και κτιρίων στην περιοχή Pati Regency της Κεντρικής Ιάβας, προκάλεσε αρχικά τοπικές διαμαρτυρίες με δεκάδες τραυματίες και την συμμετοχή 100.000 διαδηλωτών. Αυτές οι κινητοποιήσεις εξαπλώθηκαν γρήγορα σε άλλες περιοχές, αντανακλώντας την βαθιά δυσαρέσκεια για τις οικονομικές ανισότητες, την διαφθορά και τις πολιτικές λιτότητας υπό τον Πρόεδρο Πραμπόβο Σουμπιάντο. Επίσης, οι διαδηλωτές αναφέρονται και σε διάφορα περιβαλλοντικά και κοινωνικά ζητήματα όπως η εκμετάλλευση φυσικών πόρων και οι εξορύξεις, που επηρεάζουν το περιβάλλον και τις τοπικές κοινότητες. Μέσα σ’ αυτό το εξεγερσιακό κλίμα η αστυνομία έχει οργιάσει. Κατά τη διάρκεια της διαδήλωσης στις 25 Αυγούστου, η αστυνομία δολοφόνησε έναν 21χρονο οδηγό μοτοταξί με το όνομα Affan Kurniawan. Ο οδηγός κτυπήθηκε από θωρακισμένο όχημα της αστυνομίας ενώ βρισκόταν ανάμεσα σε διαδηλωτές, και πέθανε αργότερα στο νοσοκομείο.
Αυτός ο θάνατος, ήταν ο πρώτος καταγεγραμμένος θάνατος στους εξάμηνους αγώνες και προκάλεσε οργή και κλιμάκωσε τις συγκρούσεις. Διαδηλωτές πέταξαν πέτρες, μπουκάλια και μολότοφ, ενώ η αστυνομία απάντησε με δακρυγόνα και με κανόνια νερού.
Ο Πραμπόβο προειδοποίησε για προδοσία και ανέπτυξε στρατό, ενώ τελικά ακύρωσε κάποια προνόμια βουλευτών για να κατευνάσει τις ταραχές.
Μέσα σ’ αυτές τις ταραχές σημαντικό ρόλο παίζουν και κάποιες αντιεξουσιαστικές- αναρχικές ομάδες. Από ανένταχτες ομάδες Black Block που είναι στην πρώτη γραμμή των συγκρούσεων μέχρι πιο οργανωμένες ομάδες που δημιουργούν δίκτυα αλληλεγγύης και ψάχνουν ασφαλή καταφύγια για διαδηλωτές σε κίνδυνο.
Οι αντιεξουσιαστικές ομάδες αναφέρουν πως «έχουν υπάρξει διακοπές στο τηλεφωνικό σήμα στους χώρους των διαδηλώσεων και διακοπές στην πρόσβαση στο διαδίκτυο και στις ψηφιακές ροές πληροφοριών».[…] Δεν πρόκειται απλώς για μια διαμαρτυρία – είναι μια συλλογική έκρηξη οργής ενάντια στην αύξηση των φόρων στέγασης, την ατελείωτη διαφθορά και τα στρατιωτικά-αστυνομικά σκυλιά του κράτους». «Συνήθως κάποιο φιλελεύθερο συνδικάτο ή κόμμα της αντιπολίτευσης ελέγχει τις αφηγήσεις, αλλά όχι αυτή τη φορά. Το αφήνουμε στους νέους. Μπορούμε μόνο να τους παρακινήσουμε να είναι πιο ανεξέλεγκτοι».
Αλούπης