Κείμενο ομιλίας που εκφωνήθηκε το 1915 και κυκλοφόρησε ως φυλλάδιο και ανατυπώθηκε στην εφημερίδα της Emma Goldman, Mother Earth τον Δεκέμβριο του 1915, διαθέσιμο από την σελίδα The Anarchist Library.
Μετάφραση Δημήτρης Πλαστήρας
Δημοσιεύθηκε την
Από την αρχή της λαίλαπας στην Ευρώπη, σχεδόν ολόκληρο το ανθρώπινο γένος έχει εκπέσει φονική αγκαλιά της πολεμικής αναισθησίας, εξουθενωμένο από τους στροβιλιζόμενους, πυκνούς ατμούς ενός χλωροφορμίου ποτισμένου με αίμα, που έχει θολώσει την όραση του και έχει παραλύσει την καρδιά του. Στην πραγματικότητα, με εξαίρεση κάποιες πρωτόγονες φυλές, που δεν γνωρίζουν τίποτα για τη χριστιανική θρησκεία ή την αδελφική αγάπη, και που επίσης δεν γνωρίζουν τίποτα γύρω από θωρηκτά, υποβρύχια, κατασκευή πυρομαχικών και πολεμικά δάνεια, όλη η υπόλοιπη ανθρωπότητα βρίσκεται υπό αυτή την τρομερή νάρκη. Ο ανθρώπινος νους μοιάζει να έχει συνείδηση μόνο για ένα πράγμα, τη δολοφονική κερδοσκοπία. Ολόκληρος ο πολιτισμός μας, ολόκληρη η κουλτούρα μας εστιάζει στην παρανοϊκή απαίτηση για τα πιο τελειοποιημένα μέσα σφαγής.
Πυρομαχικά! Πυρομαχικά! Ω, Κύριε, εσύ που κυβερνάς τον ουρανό και τη γη, εσύ Θεέ της αγάπης, του ελέους και της δικαιοσύνης, δώσε μας αρκετά πυρομαχικά για να καταστρέψουμε τον εχθρό μας. Αυτή είναι η προσευχή που ανεβαίνει καθημερινά στον χριστιανικό ουρανό. Ακριβώς όπως τα βόδια, πανικόβλητα μπροστά στη φωτιά, ρίχνονται μέσα στις ίδιες τις φλόγες, έτσι και όλοι οι λαοί της Ευρώπης έχουν πέσει ο ένας πάνω στον άλλο στις καταστροφικές φλόγες της πολεμικής φρενίτιδας, και η Αμερική, ωθημένη στο χείλος του γκρεμού από αδίστακτους πολιτικούς, από φωνακλάδες δημαγωγούς και από πολεμικούς καρχαρίες, προετοιμάζεται για το ίδιο φοβερό εγχείρημα.
Μπροστά σε αυτή την επικείμενη καταστροφή, επιβάλλεται οι άνδρες και οι γυναίκες που δεν έχουν ακόμη κυριευτεί από την πολεμική τρέλα να υψώσουν τη φωνή της διαμαρτυρίας τους, να στρέψουν την προσοχή του λαού στο έγκλημα και την ατιμία που πρόκειται να διαπραχθούν εναντίον του.
Η Αμερική είναι ουσιαστικά το χωνευτήρι. Καμιά εθνική μονάδα που είναι μέρος της δεν είναι σε θέση να καυχηθεί για ανώτερη φυλετική καθαρότητα, ιδιαίτερη ιστορική αποστολή ή ανώτερη κουλτούρα. Ωστόσο, οι εθνικιστές και οι κερδοσκόποι του πολέμου γεμίζουν τον αέρα με το συναισθηματικό σύνθημα του υποκριτικού εθνικισμού, «Η Αμερική για τους Αμερικανούς», «Η Αμερική αρχή, τέλος και πάντα». Αυτή η κραυγή έχει αιχμαλωτίσει τη λαϊκή φαντασία από τη μία άκρη της χώρας στην άλλη. Προκειμένου να διατηρηθεί η Αμερική, πρέπει να ξεκινήσει αμέσως η στρατιωτική προετοιμασία. Ένα δισεκατομμύριο δολάρια από τον ιδρώτα και το αίμα του λαού πρόκειται να δαπανηθούν για θωρηκτά και υποβρύχια, για τον στρατό και το ναυτικό, όλα για την προστασία αυτής της πολύτιμης Αμερικής.
Το τραγικό σε όλα αυτά είναι πως η Αμερική που πρόκειται να προστατευθεί από μια τεράστια στρατιωτική δύναμη δεν είναι η Αμερική του λαού, αλλά εκείνη της προνομιούχας τάξης· της τάξης που ληστεύει και εκμεταλλεύεται τις μάζες και ελέγχει τις ζωές τους από τη γέννηση ως τον θάνατο. Εξίσου οικτρό είναι το γεγονός πως τόσο λίγοι άνθρωποι συνειδητοποιούν πως η ετοιμότητα δεν οδηγεί ποτέ στην ειρήνη, αλλά πως είναι πράγματι ο δρόμος προς τη γενική σφαγή.
Με τις πονηρές μεθόδους που χρησιμοποίησαν οι δολοπλόκοι διπλωμάτες και οι στρατιωτικές κλίκες της Γερμανίας για να φορτώσουν στις μάζες τον πρωσικό μιλιταρισμό, ο αμερικανικός στρατιωτικός κύκλος με τους Roosevelt, τους Garrison, τους Daniel και, τέλος, τους Wilson, κινεί τα πάντα για να βάλει τη μιλιταριστική μπότα στο λαιμό του αμερικανικού λαού και, αν το πετύχει, θα ρίξει την Αμερική στην ίδια θύελλα αίματος και δακρύων που τώρα καταστρέφει τις χώρες της Ευρώπης.
Πριν από σαράντα χρόνια η Γερμανία διακήρυξε το σύνθημα: «Η Γερμανία πάνω από όλα. Η Γερμανία για τους Γερμανούς, πρώτα, τελευταία και πάντα. Θέλουμε ειρήνη· γι’ αυτό πρέπει να προετοιμαστούμε για πόλεμο. Μόνο ένα καλά οπλισμένο και απόλυτα προετοιμασμένο έθνος μπορεί να διατηρήσει την ειρήνη, να επιβάλλει σεβασμό, να είναι σίγουρο για την εθνική του ακεραιότητα». Και η Γερμανία συνέχισε να προετοιμάζεται, αναγκάζοντας έτσι και τα άλλα έθνη να κάνουν το ίδιο. Ο φοβερός ευρωπαϊκός πόλεμος δεν είναι παρά η καρποφορία του ευαγγελίου της Λερναίας Ύδρας, της στρατιωτικής ετοιμότητας.
Από την αρχή του πολέμου, έχουν χρησιμοποιηθεί χιλιόμετρα χαρτιού και ωκεανοί μελανιού για να καταδειχθεί η βαρβαρότητα, η σκληρότητα, η καταπίεση του πρωσικού μιλιταρισμού. Συντηρητικοί και ριζοσπάστες δίνουν την στήριξή τους στους Συμμάχους για κανέναν άλλο λόγο παρά για να βοηθήσουν στη συντριβή αυτού του μιλιταρισμού, παρουσία του οποίου, λένε, δεν μπορεί να υπάρξει ειρήνη ή πρόοδος στην Ευρώπη. Αλλά ενώ η Αμερική πλουτίζει από την κατασκευή πυρομαχικών και τα πολεμικά δάνεια προς τους Συμμάχους για να βοηθήσει στη συντριβή των Πρώσων, η ίδια φωνή ακούγεται τώρα στην Αμερική, η οποία, αν οδηγήσει σε εθνική δράση, θα δημιουργήσει έναν αμερικανικό μιλιταρισμό πολύ πιο τρομερό από ό,τι θα μπορούσε ποτέ να είναι ο γερμανικός ή ο πρωσικός μιλιταρισμός, και αυτό επειδή πουθενά στον κόσμο ο καπιταλισμός δεν έχει γίνει τόσο θρασύς στην απληστία του και πουθενά το κράτος δεν είναι τόσο πρόθυμο να γονατίσει στα πόδια του κεφαλαίου.
Σαν πανούκλα, το παρανοϊκό πνεύμα σαρώνει τη χώρα, μολύνοντας τα πιο καθαρά μυαλά και τις πιο σταθερές καρδιές με το θανατηφόρο μικρόβιο του μιλιταρισμού. Ενώσεις εθνικής ασφάλειας, με έμβλημα ασφάλειας το κανόνι, ναυτικές ενώσεις με γυναίκες στην ηγεσία τους έχουν ξεφυτρώσει σε όλη τη χώρα, γυναίκες που καυχιούνται πως εκπροσωπούν το ευγενέστερο φύλο, γυναίκες που μέσα στον πόνο και τον κίνδυνο φέρνουν τη ζωή στον κόσμο και όμως είναι έτοιμες να την αφιερώσουν στον Μολόχ του Πολέμου. Οι οργανώσεις αμερικανοποίησης με γνωστούς φιλελεύθερους ως μέλη, αυτοί που μόλις χθες καταδίκαζαν την πατριωτική ρητορική του σήμερα, τώρα προσφέρονται να θολώσουν τα μυαλά του λαού και να βοηθήσουν στην δημιουργία των ίδιων καταστροφικών θεσμών στην Αμερική που βοηθούν άμεσα και έμμεσα να γκρεμίσουν στη Γερμανία – τον μιλιταρισμό, τον καταστροφέα της νεολαίας, τον βιαστή των γυναικών, τον εξολοθρευτή του καλύτερου της φυλής, τον ίδιο τον θεριστή της ζωής.
Ακόμη και ο Woodrow Wilson, ο οποίος πριν από λίγο καιρό έλεγε ικανοποιημένος τη φράση «Ένα έθνος πολύ περήφανο για να πολεμήσει», ο οποίος στην αρχή του πολέμου διέταζε προσευχές για την ειρήνη, ο οποίος στις διακηρύξεις του μιλούσε για την ανάγκη της προσεκτικής αναμονής, ακόμη και αυτός έχει μπει στη γραμμή. Έχει πλέον συνταχθεί με τους ικανούς συναδέλφους του στο εθνικιστικό κίνημα, επαναλαμβάνοντας τις κραυγές τους για ετοιμότητα και το ουρλιαχτό του «Η Αμερική για τους Αμερικανούς». Η διαφορά μεταξύ του Wilson και του Roosevelt είναι η εξής: ο Roosevelt, ένας γεννημένος τραμπούκος, χρησιμοποιεί το ρόπαλο· ο Wilson, ο ιστορικός, ο καθηγητής πανεπιστημίου, φοράει την λεία, γυαλισμένη πανεπιστημιακή μάσκα, αλλά από κάτω, όπως και ο Roosevelt, έχει μόνο ένα στόχο: να υπηρετήσει τα μεγάλα συμφέροντα, να προστεθεί σε εκείνους που κατά τα φαινόμενα γίνονται πλούσιοι από την κατασκευή στρατιωτικών προμηθειών.
Ο Woodrow Wilson, στην ομιλία του ενώπιον των Θυγατέρων της Αμερικανικής Επανάστασης, αποκάλυψε τις προθέσεις του όταν είπε: «Προτιμώ να ηττηθώ παρά να εξοστρακιστώ». Το να αντιταχθεί κανείς στις μεταλλικές οβίδες των Bethlehem, du Pont, Baldwin, Remington, Winchester και στην υπόλοιπη συμμορία κατασκευαστών όπλων σημαίνει πολιτικό εξοστρακισμό και θάνατο. Ο Wilson το ξέρει αυτό· γι’ αυτό προδίδει την προηγούμενη θέση του, υπαναχωρεί από τη μεγαλοστομία του «πολύ περήφανος για να πολεμήσω» και ουρλιάζει τόσο δυνατά όσο οποιοσδήποτε άλλος φτηνός πολιτικός για ετοιμότητα και εθνική δόξα, την ανόητη υπόσχεση που οι γυναίκες της ναυτικής ένωσης σκοπεύουν να επιβάλουν σε κάθε μαθητή: «Ορκίζομαι να κάνω ό,τι είναι στο χέρι μου για να προωθήσω τα συμφέροντα της χώρας μου, να υπερασπιστώ τους θεσμούς της και να διατηρήσω την τιμή του ονόματός της και της σημαίας της. Καθώς οφείλω τα πάντα στη ζωή μου στη χώρα μου, αφιερώνω την καρδιά, το μυαλό και το σώμα μου στην υπηρεσία της και υπόσχομαι να εργαστώ για την πρόοδό της και την ασφάλειά της σε καιρούς ειρήνης και να μην διστάσω να κάνω θυσίες ή να υποστώ στερήσεις για τον σκοπό της, αν κληθώ για την υπεράσπισή της ελευθερίας, της ειρήνης και της ευτυχίας του λαού μας».
Να υπερασπιστούμε τους θεσμούς της χώρας μας – δηλαδή – τους θεσμούς που προστατεύουν και στηρίζουν μια χούφτα ανθρώπων στη ληστείας και τη λεηλασίας επί των μαζών, τους θεσμούς που απομυζούν το αίμα τόσο των ντόπιων όσο και των ξένων και το μετατρέπουν σε πλούτο και εξουσία· τους θεσμούς που ληστεύουν τον ξένο από ό,τι αυθεντικό φέρνει μαζί του και σε αντάλλαγμα του δίνουν φτηνό αμερικανισμό, του οποίου η δόξα βρίσκεται στη μετριότητα και την αλαζονεία.
Οι ίδιοι οι κήρυκες του «Πρώτα η Αμερική!» έχουν προδώσει εδώ και καιρό τις θεμελιώδεις αρχές του πραγματικού Αμερικανισμού, του είδους του Αμερικανισμού που είχε στο μυαλό του ο Jefferson όταν είπε πως η καλύτερη κυβέρνηση είναι αυτή που κυβερνά λιγότερο· τη μορφή της Αμερικής για την οποία εργάστηκε ο David Thoreau όταν διακήρυξε πως η καλύτερη κυβέρνηση είναι αυτή που δεν κυβερνά καθόλου· ή οι άλλοι πραγματικά μεγάλοι Αμερικανοί που στόχευαν να κάνουν αυτή τη χώρα ένα καταφύγιο, που ήλπιζαν πως όλοι οι απόκληροι και καταπιεσμένοι άνθρωποι, με τον ερχομό τους σε αυτές τις ακτές, θα πρόσφεραν χαρακτήρα, ποιότητα και νόημα στη χώρα. Αυτή δεν είναι η Αμερική των πολιτικών και των κερδοσκόπων των όπλων. Η Αμερική τους απεικονίζεται δυναμικά στην ιδέα ενός νεαρού γλύπτη στη Νέα Υόρκη· ένα σκληρό, αδίστακτο χέρι με μακριά, λεπτά, ανελέητα δάχτυλα, που συνθλίβει την καρδιά του μετανάστη, στύβοντας το αίμα του για να βγάλει δολάρια και να δώσει στον ξένο, για αντάλλαγμα, μαραμένες ελπίδες και καχεκτικές φιλοδοξίες.
Αναμφίβολα, ο Woodrow Wilson έχει λόγους να υπερασπίζεται αυτούς τους θεσμούς. Αλλά τι ιδανικό να προβάλλει στη νέα γενιά! Πώς μπορεί ένας στρατιωτικά εκπαιδευμένος και εξασκημένος λαός να υπερασπιστεί την ελευθερία, την ειρήνη και την ευτυχία; Αυτό έχει να πει ο υποστράτηγος O’Ryan για μια αποτελεσματικά εκπαιδευμένη γενιά: «Ο στρατιώτης πρέπει να εκπαιδευτεί έτσι ώστε να γίνει ένα απλό αυτόματο· πρέπει να εκπαιδευτεί έτσι ώστε να καταστραφεί η πρωτοβουλία του· πρέπει να εκπαιδευτεί έτσι ώστε να μετατραπεί σε μηχανή. Ο στρατιώτης πρέπει να αναγκαστεί να μπει στον στρατιωτικό κλοιό· πρέπει να τον ανυψώσουν· πρέπει να τον κυβερνούν οι ανώτεροι του με το πιστόλι στο χέρι».
Αυτό δεν το είπε κάποιος Πρώσος αριστοκράτης γαιοκτήμονας· ούτε κάποιος Γερμανός βάρβαρος· ούτε ο Treitschke ή ο Bernhardi, αλλά ένας Αμερικάνος υποστράτηγος. Και έχει δίκιο. Δεν μπορείς να διεξάγεις πόλεμο με ισότιμους· δεν μπορείς να έχεις μιλιταρισμό με ελεύθερους άνδρες· πρέπει να έχεις σκλάβους, αυτόματα, μηχανές, υπάκουα και πειθαρχημένα πλάσματα, που θα κινούνται, θα ενεργούν, θα πυροβολούν και θα σκοτώνουν κατόπιν διαταγής των ανωτέρων τους. Αυτό είναι η ετοιμότητα, και τίποτα άλλο.
Έχει αναφερθεί πως μεταξύ των ομιλητών ενώπιον της Ναυτικής Ένωσης ήταν ο Samuel Gompers. Αν αυτό είναι αλήθεια, αποτελεί τη μεγαλύτερη προσβολή προς την εργατική τάξη από τους ίδιους τους ηγέτες της. Η ετοιμότητα δεν στρέφεται μόνο εναντίον του εξωτερικού εχθρού· στοχεύει πολύ περισσότερο στον εσωτερικό εχθρό. Αφορά εκείνο το τμήμα της εργατικής τάξης που έχει μάθει να μην ελπίζει σε τίποτα από τα θεσμικά μας όργανα, εκείνο το αφυπνισμένο τμήμα του εργατικού λαού που έχει συνειδητοποιήσει πως ο πόλεμος των τάξεων βρίσκεται κάτω από όλους τους πολέμους μεταξύ των εθνών, και πως αν ένας πόλεμος μπορεί να δικαιολογηθεί καν, είναι ο πόλεμος ενάντια στην οικονομική εξάρτηση και την πολιτική σκλαβιά, τα δύο κυρίαρχα ζητήματα που αφορούν στον ταξικό αγώνα.
Ήδη ο μιλιταρισμός έχει παίξει τον αιματηρό του ρόλο σε κάθε οικονομική σύγκρουση, με την έγκριση και την υποστήριξη του κράτους. Πού ήταν η διαμαρτυρία της Ουάσιγκτον όταν «οι άνδρες, οι γυναίκες και τα παιδιά μας» δολοφονήθηκαν στο Λάντλοου; Πού ήταν εκείνη η βαρύγδουπη, οργισμένη διαμαρτυρία που περιείχε η νότα προς τη Γερμανία; Ή μήπως υπάρχει κάποια διαφορά στο να σκοτώνεις «τους άνδρες, τις γυναίκες και τα παιδιά μας» στο Λάντλοου ή στην ανοιχτή θάλασσα; Ναι, υπάρχει. Οι άνδρες, οι γυναίκες και τα παιδιά στο Λάντλοου ήταν εργάτες, ανήκαν στους απόκληρους της γης, ξένοι στους οποίους έπρεπε να δοθεί μια γεύση από τη δόξα του αμερικανισμού, ενώ οι επιβάτες του Lusitania αντιπροσώπευαν τον πλούτο και την κοινωνική θέση – εκεί είναι η διαφορά.
Η ετοιμότητα, επομένως, θα ενισχύσει απλά τη δύναμη των λίγων προνομιούχων και θα τους βοηθήσει να υποτάξουν, να υποδουλώσουν και να συντρίψουν την εργατική τάξη. Σίγουρα ο Gompers οφείλει να το γνωρίζει αυτό, και αν συμμετάσχει στο αλύχτημα της πολεμικής συμμορίας, πρέπει να καταδικαστεί ως προδότης της εργατικής υπόθεσης.
Όπως συμβαίνει με όλους τους άλλους θεσμούς στη χαοτική ζωή μας, οι οποίοι υποτίθεται ότι δημιουργήθηκαν για το καλό του λαού και έχουν επιτύχει ακριβώς το αντίθετο, έτσι θα συμβεί και με την ετοιμότητα. Υποτίθεται πως η Αμερική πρέπει να προετοιμαστεί για χάρη της ειρήνης· αλλά στην πραγματικότητα θα είναι η αιτία του πολέμου. Πάντα ήταν έτσι – σε όλη την αιματοβαμμένη ιστορία, και θα συνεχίσει έτσι μέχρις ότου τα έθνη αρνηθούν να πολεμήσουν μεταξύ τους, και μέχρις ότου οι λαοί του κόσμου σταματήσουν να προετοιμάζονται για σφαγή. Η ετοιμότητα είναι σαν τον σπόρο ενός δηλητηριώδους φυτού· αν φυτευτεί στο έδαφος, θα παράξει δηλητηριώδη καρπούς. Η ευρωπαϊκή μαζική καταστροφή είναι ο καρπός αυτού του δηλητηριώδους σπόρου. Είναι επιτακτική ανάγκη οι Αμερικανοί εργάτες να το συνειδητοποιήσουν αυτό πριν οδηγηθούν από τους εθνικιστές στην τρέλα που στοιχειώνεται για πάντα από το φάντασμα του κινδύνου και της εισβολής· πρέπει να γνωρίζουν πως το να προετοιμάζονται για την ειρήνη σημαίνει να προσκαλούν τον πόλεμο, σημαίνει να εξαπολύουν τις ερινύες του θανάτου πάνω από τη γη και τις θάλασσες.
Αυτό που οδήγησε τις μάζες της Ευρώπης στα χαρακώματα και στα πεδία των μαχών δεν είναι η εσωτερική τους λαχτάρα για πόλεμο· πρέπει να αναζητηθεί στον αδίστακτο ανταγωνισμό για στρατιωτικό εξοπλισμό, για πιο αποτελεσματικούς στρατούς, για μεγαλύτερα πολεμικά πλοία, για πιο ισχυρά κανόνια. Δεν μπορείς να δημιουργήσεις έναν μόνιμο στρατό και μετά να τον ξαναβάλεις σε ένα κουτί σαν είναι μολυβένια στρατιωτάκια. Οι στρατοί εξοπλισμένοι μέχρι τα δόντια με όπλα, με εξελιγμένα όργανα δολοφονίας και υποστηριζόμενοι από τα στρατιωτικά τους συμφέροντα, έχουν τις δικές τους δυναμικές λειτουργίες. Αρκεί να εξετάσουμε τη φύση του μιλιταρισμού για να συνειδητοποιήσουμε την αλήθεια αυτού του ισχυρισμού.
Ο μιλιταρισμός καταβροχθίζει τα δυνατότερα και πιο παραγωγικά στοιχεία κάθε έθνους. Ο μιλιταρισμός καταπίνει το μεγαλύτερο μέρος των εθνικών εσόδων. Πρακτικά δεν δίνεται σχεδόν τίποτα για την εκπαίδευση, την τέχνη, τη λογοτεχνία και την επιστήμη συγκριτικά με το ποσό που αφιερώνεται στον μιλιταρισμό σε καιρό ειρήνης, ενώ σε καιρό πολέμου όλα τα άλλα θεωρούνται άχρηστα· η ζωή παραμένει συνολικά στάσιμη, κάθε προσπάθεια περιορίζεται· ο ίδιος ο ιδρώτας και το αίμα των μαζών χρησιμοποιούνται για να τροφοδοτήσουν αυτό το ακόρεστο τερατώδη μιλιταρισμό. Υπό αυτές τις συνθήκες, πρέπει να γίνει πιο αλαζονικός, πιο επιθετικός, πιο φουσκωμένος για τη δική του σημασία. Αν όχι για κάποιο άλλο λόγο, είναι από την πλεονάζουσα ενέργεια που ο μιλιταρισμός πρέπει να δαπανήσει για να παραμείνει ζωντανός· επομένως θα αναζητήσει έναν εχθρό ή θα δημιουργήσει έναν τεχνητά. Με αυτόν τον πολιτισμένο τρόπο και μέθοδο, ο μιλιταρισμός υποστηρίζεται από το κράτος, προστατεύεται από τους νόμους της χώρας, καλλιεργείται από το σπίτι και το σχολείο, και δοξάζεται από την κοινή γνώμη. Με άλλα λόγια, η λειτουργία του μιλιταρισμού είναι να σκοτώνει. Δεν μπορεί να ζήσει παρά μόνο μέσω της δολοφονίας.
Ο πιο κυρίαρχος όμως παράγοντας της στρατιωτικής ετοιμότητας και αυτός που οδηγεί αναπόφευκτα στον πόλεμο, είναι η δημιουργία ομάδων συμφερόντων, που εργάζονται συνειδητά και σκόπιμα για την αύξηση του εξοπλισμού, οι σκοποί των οποίων προωθούνται με την υποδαύλιση της πολεμικής υστερίας. Αυτά τα συμφέροντα αφορούν όλους όσους ασχολούνται με την κατασκευή και πώληση πυρομαχικών και στρατιωτικού εξοπλισμού για προσωπικό όφελος και κέρδος. Για παράδειγμα, η οικογένεια Krupp, η οποία κατέχει το μεγαλύτερο εργοστάσιο πυρομαχικών στον κόσμο· η διαβολική επιρροή της στη Γερμανία, και επίσης σε πολλές άλλες χώρες, εκτείνεται στον Τύπο, στα σχολεία, στην εκκλησία και σε πολιτικούς υψηλού κύρους. Λίγο πριν από τον πόλεμο, ο Karl Liebknecht, ο μοναδικός γενναίος άνδρας στη δημόσια ζωή της Γερμανίας σήμερα, επέστησε την προσοχή του Ράιχσταγκ στο γεγονός ότι η οικογένεια Krupp είχε υπό την υπηρεσία της αξιωματούχους στις υψηλότερες στρατιωτικές θέσεις, όχι μόνο στη Γερμανία, αλλά και στη Γαλλία και σε άλλες χώρες. Παντού οι απεσταλμένοι της έχουν δραστηριοποιηθεί, υποκινώντας συστηματικά εθνικά μίση και ανταγωνισμούς. Η ίδια έρευνα έφερε στο φως ένα διεθνές καρτέλ προμηθειών πολέμου που δεν δίνει δεκάρα για τον πατριωτισμό ή την αγάπη για τον λαό, αλλά χρησιμοποιεί και τα δύο για να υποκινήσει τον πόλεμο και να βγάλει εκατομμύρια κέρδη από αυτή την ζοφερή συναλλαγή.
Δεν είναι καθόλου απίθανο η ιστορία αυτού του πολέμου να εντοπίσει τις ρίζες του σε αυτό το διεθνές καρτέλ δολοφόνων. Είναι όμως πάντα απαραίτητο μια γενιά να διασχίσει ωκεανούς αίματος και να συσσωρεύσει βουνά ανθρώπινων θυσιών, ώστε η επόμενη γενιά να μάθει ένα κόκκο αλήθειας από όλα αυτά; Δεν μπορούμε εμείς σήμερα να αντλήσουμε διδάγματα από την αιτία που οδήγησε στον ευρωπαϊκό πόλεμο; Δεν μπορούμε να μάθουμε πως ήταν η πολεμική ετοιμότητα, η πλήρης και αποτελεσματική ετοιμότητα εκ μέρους της Γερμανίας και των άλλων χωρών για στρατιωτική επέκταση και υλικό κέρδος; Πάνω απ’ όλα, δεν μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε πως η ετοιμότητα στην Αμερική θα οδηγήσει αναμφίβολα στο ίδιο αποτέλεσμα, την ίδια βαρβαρότητα, την ίδια άσκοπη θυσία ζωών; Θα ακολουθήσει η Αμερική το παράδειγμά τους, θα παραδοθεί στους Αμερικανούς Krupp, στις αμερικανικές στρατιωτικές συμμορίες; Μοιάζει σχεδόν βέβαιο όταν ακούει κανείς τις εθνικιστικές κραυγές του Τύπου, τις αιματηρές και βροντερές ιερεμιάδες του τραμπούκου Roosevelt, τις συναισθηματικές ανοησίες του αναθρεμμένου στα πανεπιστήμια Προέδρου μας.
Ένας λόγος παραπάνω για όσους έχουν ακόμα μια σπίθα ελευθεριακότητας και ανθρωπιάς να φωνάξουν ενάντια σε αυτό το μεγάλο έγκλημα, ενάντια στην αδικία που σχεδιάζεται τώρα και επιβάλλεται στον αμερικανικό λαό. Δεν αρκεί να ισχυριζόμαστε πως είμαστε ουδέτεροι· μια ουδετερότητα που ρίχνει κροκοδείλια δάκρυα με το ένα μάτι και κρατά το άλλο καρφωμένο στα κέρδη από τα πολεμικά εφόδια και τα πολεμικά δάνεια δεν είναι ουδετερότητα. Είναι ένας υποκριτικός μανδύας για την απόκρυψη των εγκλημάτων της χώρας. Ούτε αρκεί να ενωθούμε με τους αστούς ειρηνιστές, που διακηρύσσουν την ειρήνη μεταξύ των εθνών, ενώ συμβάλλουν στη διαιώνιση του πολέμου μεταξύ των τάξεων, ενός πολέμου που στην πραγματικότητα βρίσκεται στη βάση όλων των άλλων πολέμων.
Είναι αυτός ο πόλεμος των τάξεων στον οποίο πρέπει να επικεντρωθούμε, και σε αυτό το πλαίσιο ο πόλεμος ενάντια στις ψευδείς αξίες, ενάντια στους κακούς θεσμούς, ενάντια σε όλες τις κοινωνικές φρικαλεότητες. Όσοι εκτιμούν την επείγουσα ανάγκη συνεργασίας σε μεγάλους αγώνες πρέπει να αντιταχθούν στην στρατιωτική ετοιμότητα που επιβάλλουν το κράτος και ο καπιταλισμός για την καταστροφή των μαζών. Πρέπει να οργανώσουν την ετοιμότητα των μαζών για την ανατροπή τόσο του καπιταλισμού όσο και του κράτους. Η βιομηχανική και οικονομική ετοιμότητα είναι αυτό που χρειάζονται οι εργάτες. Μόνο αυτό οδηγεί στην επανάσταση από τα κάτω, σε αντίθεση με τη μαζική καταστροφή από τα πάνω. Μόνο αυτό οδηγεί στον αληθινό διεθνισμό της εργασίας ενάντια στην αυτοκρατορία, το βασίλειο, τις διπλωματίες, τις στρατιωτικές συμμορίες και τη γραφειοκρατία. Μόνο αυτό θα δώσει στον λαό τα μέσα για να βγάλει τα παιδιά του από τις φτωχογειτονιές, από τα εργοστάσια και τα βαμβακοκλωστήρια. Μόνο αυτό θα τους επιτρέψει να ενσταλάξουν στη νέα γενιά ένα νέο ιδανικό αδελφοσύνης, να τα αναθρέψουν με παιχνίδι, τραγούδι και ομορφιά· να αναθρέψουν άνδρες και γυναίκες, όχι αυτόματα. Μόνο αυτό θα επιτρέψει στη γυναίκα να γίνει η πραγματική μητέρα της φυλής, που θα δώσει στον κόσμο δημιουργικούς άνδρες, και όχι στρατιώτες που καταστρέφουν. Μόνο αυτό οδηγεί στην οικονομική και κοινωνική ελευθερία, και να εξαλείψει όλους τους πολέμους, όλα τα εγκλήματα και όλη την αδικία.
πηγη:https://geniusloci2017.wordpress.com