Τι θα έφερνε η ευρεία διεθνής αναγνώριση στους Σομαλιλάντες, εκτός από την υπερηφάνεια; Την αποδοχή των διαβατηρίων τους και την ένταξή τους στα διεθνή τραπεζικά συστήματα, κάτι που θα διευκολύνει το εμπόριο, καθώς και την ελευθερία της κυβέρνησης να δανείζεται χρήματα από διεθνείς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς για τη χρηματοδότηση της ανάπτυξης.

Αλλά δεν έχουμε φτάσει ακόμα εκεί. Ο Πρόεδρος Τραμπ δεν έδωσε συνέχεια στην ισραηλινή πρωτοβουλία. «Ποιος ξέρει τι είναι η Σομαλιλάνδη;» ρώτησε .

Ωστόσο, είναι γνωστό ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες επισκέφθηκαν πρόσφατα τις ακτές της Σομαλιλάνδης για να μελετήσουν την πιθανότητα ίδρυσης στρατιωτικής βάσης .

Ένα γεωπολιτικό ρήγμα

Οι έντονες αντιδράσεις από την Αφρικανική Ένωση, την Αίγυπτο, την Τουρκία και πολλά άλλα μέλη του Οργανισμού Ισλαμικής Συνεργασίας, τα οποία επιβεβαίωσαν όλα τη δέσμευσή τους στο απαραβίαστο των συνόρων της Σομαλίας, υπογραμμίζουν ένα γεωπολιτικό ρήγμα που κινδυνεύει να επιδεινωθεί στο εγγύς μέλλον. Από την άλλη πλευρά, οι χώρες που πιστεύουν ότι η ανεξαρτησία της Σομαλιλάνδης θα ήταν προς το συμφέρον τους - τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η Αιθιοπία και η Κένυα - παραμένουν σιωπηλές. Ωστόσο, η υποστήριξη του Ισραήλ σε αυτό το στρατόπεδο - και ενδεχομένως, μια μέρα, σε αυτό των Ηνωμένων Πολιτειών - του δίνει σημαντικά μεγαλύτερο βάρος

Επισήμως, το Ισραήλ δεν έχει δώσει καμία συγκεκριμένη εξήγηση για αυτήν την αναγνώριση. Ωστόσο, οι περισσότεροι αναλυτές συμφωνούν ότι ο κύριος λόγος είναι η ασφάλεια των θαλάσσιων οδών που οδηγούν, μέσω της Ερυθράς Θάλασσας, στο ισραηλινό λιμάνι του Εϊλάτ και στη διώρυγα του Σουέζ. Η ακτογραμμή της Σομαλιλάνδης, που βλέπει στην Υεμένη και βρίσκεται κοντά στο στενό Μπαμπ ελ-Μαντάμπ, θα παρείχε στο Ισραήλ μια πλατφόρμα για να περικυκλώσει την Υεμένη που ελέγχεται από τους Χούθι και να αντιμετωπίσει την τουρκική περιφερειακή επιρροή.

Ένα δεύτερο, λιγότερο συχνά αναφερόμενο ενδιαφέρον, είναι η επιθυμία του Ισραήλ να βρει μια χώρα πρόθυμη να φιλοξενήσει τους Παλαιστίνιους που η κυβέρνηση Νετανιάχου επιδιώκει να απελάσει. Νωρίτερα φέτος, οι ισραηλινές και αμερικανικές προσπάθειες για διαπραγμάτευση επανεγκατάστασης Παλαιστινίων σε διάφορες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Σομαλιλάνδης , προσέλκυσαν σημαντική προσοχή. Ενώ ένα τέτοιο σενάριο φαίνεται εξαιρετικά απίθανο σε αυτό το στάδιο, η Σομαλιλάνδη θα μπορούσε ενδεχομένως να επωφεληθεί από αυτό εάν συνεπαγόταν ευρύτερη διεθνή αναγνώριση και σημαντικές οικονομικές μεταφορές.

Αξίζει να υπενθυμιστεί, σε αυτό το πλαίσιο, ότι η έξοδος εκατοντάδων χιλιάδων Παλαιστινίων στο Κουβέιτ και σε άλλα κράτη του Κόλπου μετά την κατοχή της Δυτικής Όχθης και της Γάζας το 1967 συνέβαλε σημαντικά στην οικονομική ανάπτυξη αυτών των χωρών. Ωστόσο, οι συνθήκες ήταν διαφορετικές. Το μορφωμένο και εξειδικευμένο παλαιστινιακό εργατικό δυναμικό ήταν μια ευπρόσδεκτη προσθήκη σε αυτές τις χώρες που είναι πλούσιες σε πετρέλαιο, αλλά φτωχές σε πόρους και κυρίως αραβόφωνες. Στη Σομαλιλάνδη, όπου το 70% των νέων είναι άνεργοι, οι Παλαιστίνιοι θα αντιμετώπιζαν πολύ μεγαλύτερες δυσκολίες ένταξης.

Ένα τρίτο όφελος θα μπορούσε να είναι η διατάραξη μιας περιφερειακής τάξης που είναι γενικά εχθρική προς το Ισραήλ. Η αναγνώριση της Σομαλιλάνδης, ειδικά αν τα Εμιράτα, η Αιθιοπία και οι Ηνωμένες Πολιτείες ακολουθήσουν το παράδειγμα του Ισραήλ, σπέρνει διχόνοια μεταξύ των αντιπάλων του Τελ Αβίβ: του Ιράν και της Υεμένης που ελέγχεται από τους Χούθι, της Τουρκίας και του Κατάρ (των κύριων χορηγών του σομαλικού ομοσπονδιακού κράτους), καθώς και της Αιγύπτου, η οποία έχει συμμαχήσει με το Σουδάν, την Ερυθραία και το Τζιμπουτί για να απομονώσει τον Αιθίοπα αντίπαλό της .

Ένα δηλητηριασμένο δώρο;

Αυτή η αιφνιδιαστική αναγνώριση μοιάζει με ένα επικίνδυνο στοίχημα, αλλά θα μπορούσε να μεταβάλει την ισορροπία δυνάμεων υπέρ του Ισραήλ. Ένας βασικός παράγοντας είναι η εσωτερική νομιμότητα και σταθερότητα της κυβέρνησης της Σομαλιλάνδης, γεγονός που την καθιστά καλύτερο σύμμαχο από την κυβέρνηση της Ομοσπονδιακής Σομαλίας.

Βραχυπρόθεσμα, η ανακοίνωση φαίνεται να ωφελεί τον Πρόεδρο Irro και την εύλογη επιθυμία για αναγνώριση από τον λαό της Σομαλιλάνδης. Αλλά η ένταξη στο ισραηλινό στρατόπεδο με αυτόν τον τρόπο θα μπορούσε να αποδειχθεί ένα δηλητηριασμένο δισκοπότηρο μεσοπρόθεσμα. Οι ισλαμιστές της al-Shabaab έχουν εγκαταλείψει τη Σομαλιλάνδη από το 2008, αλλά, όπως η συντριπτική πλειοψηφία των περίπου 12 εκατομμυρίων πολιτών του ομοσπονδιακού κράτους, βλέπουν με μεγάλη καχυποψία αυτό που θεωρούν προδοσία τόσο του παλαιστινιακού σκοπού όσο και της ενότητας του σομαλικού λαού. Συνέχεια...