Άρθρο στο περιοδικό Fifth Estate 417. Ο Clifton Ariwakehte Nicholas είναι αυτόχθονας ακτιβιστής, κινηματογραφιστής και αναρχικός.Ο Franklin López είναι αναρχικός κινηματογραφιστής, ιδρυτής της Amplifier Films και ακτιβιστής.
Μετάφραση Δημήτρης Πλαστήρας.
Όταν μιλάμε για εποικιστική αποικιοκρατία, δεν αφηγούμαστε απλώς το παρελθόν, αλλά περιγράφουμε ένα σύστημα που σήμερα είναι ακόμη ζωντανό και επεκτεινόμενο. Είναι σημαντικό να αναλύσουμε τους όρους: η αποικιοκρατία σήμερα συχνά σημαίνει εισβολή σε έναν τόπο για την απόσπαση πόρων – ένα ορυχείο, μια φυτεία, ένα κοίτασμα πετρελαίου – πριν αποχωρήσουμε. Οι καναδικές εταιρείες, για παράδειγμα, λεηλατούν ορυκτά από τη Λατινική Αμερική και την Αφρική, αλλά όταν το ορυχείο εξαντληθεί, δεν εμφανίζεται κανένας «Νέος Καναδάς» δεν στη Γκάνα ή τη Γουατεμάλα. Οι αποικιοκράτες παίρνουν και φεύγουν.
Η εποικιστική αποικιοκρατία είναι διαφορετική. Πρόκειται για μόνιμη κατοχή. Αφορά τον εκτοπισμό των αυτόχθονων πληθυσμών από τα εδάφη τους, τη διαγραφή της παρουσίας τους και την αντικατάστασή τους με εποίκους που θα κατοικήσουν, θα αστυνομεύσουν και θα επωφεληθούν από τη γη αυτή. Αυτή είναι η ιστορία του Νησιού-Χελώνα (ΣτΜ: Όρος που προέρχεται από την μυθολογία της Κοσμογονίας των Αυτόχθονων της Βόρειας Αμερικής και αναφέρεται στην Αμερικάνικη Ήπειρο ή στην Γη γενικότερα, σήμερα θεωρείται πως αντιστοιχεί στον Νοτιοανατολικό Καναδά και Βορειοανατολικές ΗΠΑ) και η ιστορία της Παλαιστίνης.
Στο ντοκιμαντέρ μας που πρόκειται να κυκλοφορήσει, «A Red Road to the West Bank», εμείς, ο Clifton Ariwakehte Nicholas (Kanien’kehá:ka (ΣτΜ: όρος στη γλώσσα των Αυτόχθονων για τους Μόικανούς) από το Kanehsatà:ke (ΣτΜ: οικισμός στο Κεμπέκ)) και ο Franklin López (της Amplifier Films), εξερευνούμε τους βαθύτατους, συχνά επώδυνους παραλληλισμούς μεταξύ της αντίστασης των ιθαγενών στο Νησί-Χελώνα και της παλαιστινιακής αντίστασης υπό κατοχή.
Πολλές από τις ιδέες που θεμελιώνουν την κατανόησή μας προέρχονται από τον Gord Hill, αναρχικό, καλλιτέχνη και ιστορικό από το έθνος Kwakwaka’wakw (ΣτΜ: Κουάκιουτλ), από τον οποίο πήρραμε συνέντευξη για την ταινία. Στη συζήτηση μας, ο Gord ανέλυσε τον τρόπο με τον οποίο η εποικιστική αποικιοκρατία λειτουργεί σε φάσεις. Πρώτα, υπάρχει η στρατιωτική κατάκτηση, στη Βόρεια Αμερική, σφαγές, καταπατημένες συνθήκες και εκστρατείες καμένης γης· στην Παλαιστίνη, βομβαρδισμοί, μαζικές εκδιώξεις και απαρτχάιντ.
Μετά έρχεται ο περιορισμός. Στον Καναδά, οι Αυτόχθονες πληθυσμοί περιορίστηκαν σε καταυλισμούς, ενώ οι μετακινήσεις τους ελέγχονταν από ένα απάνθρωπο σύστημα διαβατηρίων. Σήμερα, οι Παλαιστίνιοι πρέπει να περάσουν ισραηλινά σημεία ελέγχου και συστήματα αδειών μόνο και μόνο για να μετακινηθούν στην κατακερματισμένη επικράτειά τους. Η Γάζα, περιφραγμένη και πολιορκημένη, είναι ένας σύγχρονος καταυλισμός υπό στρατιωτική πολιορκία.
Στην κοινότητα Kanehsata:ke, την πατρίδα του Clifton, φράχτες χωρίζουν πλέον τους κατοίκους της πόλης Όκα και το γήπεδο γκολφ που εξακολουθεί να συμβολίζει την αποικιοκρατική καταπάτηση – μια πληγή που άνοιξε διάπλατα κατά τη διάρκεια της κρίσης της Όκα το 1990, μια ένοπλη αντιπαράθεση 78 ημερών, όταν ο καναδικός στρατός πολιόρκησε την Kanehsata:ke όταν τα μέλη της κοινότητας προσπάθησαν να σταματήσουν μια επέκταση του γηπέδου γκολφ που βεβήλωνε το νεκροταφείο τους.
Ακολουθούν η αφομοίωση και η διαγραφή. Τα ιδρυματικά σχολεία και οι καταναγκαστικές υιοθεσίες επιδίωξαν να «σκοτώσουν τον Ινδιάνο μέσα στο παιδί». Στην Παλαιστίνη, η εκπαίδευση και η ιστορία ξαναγράφονται για να αρνηθούν την παλαιστινιακή ύπαρξη και κληρονομιά. Οι γλώσσες, οι πολιτισμοί και οι τρόποι ζωής δέχονται συστηματική επίθεση.
Και στους δύο αγώνες, η αντίσταση ποινικοποιείται. Οι αυτόχθονες υπερασπιστές της γης στο Νησί-Χελώνα χαρακτηρίζονται εξτρεμιστές· οι Παλαιστίνιοι που αντιστέκονται στην κατοχή στιγματίζονται ως τρομοκράτες. Αυτές οι ετικέτες δεν είναι απλώς ρητορικές, χρησιμοποιούνται για να δικαιολογήσουν επιδρομές, συλλήψεις, παρακολουθήσεις και τη συντριβή των κινημάτων για την απελευθέρωση.
Η εποικιστική αποικιοκρατία των εποίκων στο Νησι-Χελώνα υπάρχει για πάνω από 500 χρόνια στην Παλαιστίνη έχουν περάσει 77 χρόνια από τη Νάκμπα. Διαφορετικές χρονικές διαστάσεις, αλλά η ίδια μηχανή εκτοπισμού.
Με το «A Red Road to the West Bank», στοχεύουμε όχι μόνο να αναδείξουμε αυτές τις συνδέσεις, αλλά και να σφυρηλατήσουμε την αλληλεγγύη μεταξύ των αγώνων. Να δείξουμε πως τα τείχη, οι φράχτες, τα διαβατήρια και οι φυλακές είναι όλα μέρος ενός παγκόσμιου αποικιοκρατικού συστήματος και πως η απελευθέρωση οπουδήποτε βοηθάει να ραγίσουν τα θεμέλιά του παντού.
Η ταινία βρίσκεται επί του παρόντος σε στάδιο επεξεργασίας. Συγκεντρώνουμε χρήματα για να ολοκληρώσουμε αυτό το έργο και να μεταφέρουμε αυτές τις ζωτικές ιστορίες σε ένα ευρύτερο κοινό. Μπορείτε να δείτε αποσπάσματα από την ταινία και να υποστηρίξετε το έργο στη διεύθυνση amplifierfilms.ca/redroad.
Δείτε:
Απόσπασμα από το ντοκιμαντέρ A Red Road to the West Bank που προγραμματίζεται να κυκλοφορήσει το 2027
Ακούστε:
Συζήτηση με τους Franklin López και Clifton Ariwakehte Nicholas, δημιουργούς του ντοκιμαντέρ A Red Road to the West Bank, στο podcast Seeds of Revolution του Camas Books & Infoshop