Loading...

Κατηγορίες

Παρασκευή 17 Μάι 2019
Καίτη Πάνου 1927 – 2008
Κλίκ για μεγέθυνση
 
 

Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Έγινε γνωστή στο πλατύ κοινό ως παρτενέρ του Λάμπρου Κωνσταντάρα στη μεγάλη οθόνη.

 

Η Καίτη Πάνου γεννήθηκε στο Μπουργκάς (Πύργος) της Βουλγαρίας το 1927 και μικρή εγκαταστάθηκε με την οικογένειά της στην Αθήνα, όπου ξεχώρισε για τις υποκριτικές της επιδόσεις ως παιδί - θαύμα. Σε ηλικία 16 ετών έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο δίπλα στον Αιμίλιο Βεάκη, τον Δημήτρη Χορν και τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, στη δραματική ταινία του Δημήτρη Ιωαννόπουλου «Η φωνή της καρδιάς», που ήταν και η πρώτη παραγωγή του Φιλοποίμενα Φίνου.

Στη συνέχεια σπούδασε υποκριτική στη Δραματική Σχολή Αθηνών του Γιώργου Θεοδοσιάδη κι έπαιξε σε ταινίες, όπως «Η βίλα με τα νούφαρα» (1945), «Άννα Ροδίτη» (1948) και «Το παιδί μου πρέπει να ζήσει» (1951). Το 1954 εγκατέλειψε προσωρινά τον κινηματογράφο, λόγω του γάμου της. Επανήλθε το 1960, με την ταινία του Ντίμη Δαδήρα «Ένας Δον Ζουάν για κλάματα» δίπλα στον Λάμπρο Κωνσταντάρα, αρχίζοντας μια νέα καριέρα. Στον κινηματογράφο έπαιξε σε τριάντα ταινίες, όπου και αναδείχτηκε το ταλέντο μιας κομψής ψηλόλιγνης «ντάμας». Έγινε γνωστή από τη συνεργασία της με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, σε σειρά ταινιών.

Από το 1961 άρχισε να εμφανίζεται και στο θέατρο. Πρωταγωνίστησε σε παραστάσεις του ελευθέρου θεάτρου, όπως «Έξω οι κλέφτες», με το θίασο του Μίμη Φωτόπουλου και συνεργάσθηκε με δημοφιλείς ηθοποιούς. Η τελευταία θεατρική της εμφάνιση ήταν το 1997 στο έργο «Επικίνδυνες Σχέσεις» του Λακλό, όπου υποδύθηκε την κυρία Ντε Ροζμόντ, σε σκηνοθεσία Κώστα Καζάκου.

Το 1971 έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο στη σειρά του Θύμιου Καρακατσάνη «Γραφείο Συνοικεσίων», που προβλήθηκε από το ΕΙΡΤ. Συνέχισε με σημαντικούς ρόλους, σε αρκετές τηλεοπτικές σειρές.

Η Καίτη Πάνου πέθανε από ανακοπή καρδίας στις 17 Μαΐου 2008, στην Αθήνα, σε ηλικία 81 ετών. Η κηδεία της έγινε από το Α’ Νεκροταφείο Αθηνών στις 20 Μαΐου.

Φιλμογραφία

  • ​Η φωνή της καρδιάς (1943)
  • Η βίλα με τα νούφαρα (1945)
  • Άννα Ροδίτη (1948)
  • Εκατό χιλιάδες λίρες (1948)
  • Το παιδί μου πρέπει να ζήσει (1951)
  • Ο δρόμος με τις ακακίες (1954)
  • Ένας Δον Ζουάν για κλάματα(1960)
  • Η κυρία του κυρίου (1962)
  • Ο Δήμος από τα Τρίκαλα (1962)
  • Όταν ξυπνά το παρελθόν (1962)
  • Τρελοί πολυτελείας (1963)
  • Χτυποκάρδια στο θρανίο (1963)
  • Ο φίλος μου ο Λευτεράκης (1963)
  • Ευχή και κατάρα (1964)
  • Κλαίω και σ' αναζητώ (1965)
  • Ο μεγάλος όρκος (1965)
  • Χωρισμός (1965)
  • Η Ελλάς χωρίς ερείπια (1966)
  • Άδικη κατάρα (1967)
  • Η κόρη της Πενταγιώτισσας (1967)
  • Η Αθήνα μετά τα μεσάνυχτα (1968)
  • Ο Ρωμηός έχει φιλότιμο (1968)
  • Ο τρελός τα 'χει τετρακόσια (1968)
  • Κακός ψυχρός κι ανάποδος (1969)
  • Ο μπλοφατζής (1969)
  • Ο τρελοπενηντάρης (1971)
  • Ο φαφλατάς (1971)
  • Πρόκλησις (1971)
  • Ο άνθρωπος που γύρισε από τη ζέστη (1972)
  • Συμμορία εραστών (1972)
  • Αδέξιος εραστής (1984)

Τηλεοπτικές σειρές

  • Γραφείο συνοικεσίων (1971, ΕΙΡΤ)
  • Το κορίτσι της Κυριακής (1972, ΕΙΡΤ)
  • Τα παιδιά του Ζεβεδαίου (1973, ΕΙΡΤ)
  • Από την άλλη όχθη (1973, ΕΙΡΤ)
  • Ο βασιλιάς και το άγαλμα (1975, ΥΕΝΕΔ)
  • Η δικαιοσύνη μίλησε (1976, ΕΡΤ)
  • Το ταξίδι (1976, ΥΕΝΕΔ)
  • Υποψίες (1977, ΕΡΤ)
  • Αθάνατες ιστορίες αγάπης: Το κύκνειο άσμα του Αντρέ Σενιέ (1977, ΥΕΝΕΔ)
  • Υποψίες: Εφιάλτης (1977, ΕΡΤ)
  • Λεμονόδασος (1978, ΕΡΤ)
  • Αρχαία σκουριά (1983, ΕΡΤ2)
  • Το δίχτυ (1983, ΕΡΤ2)
  • Το δίλημμα (1986, ΕΡΤ2)
  • Ποιος σκότωσε τον Άβελ (1988, ΕΤ2)
  • Γυναίκες (1992, Mega)
  • Οι μεν και οι δεν (1993, ΑΝΤ1)
  • Μάνα είναι μόνο μία (1993, Mega)
  • Ο Πέτρος και τα κορίτσια του (1994, Mega)
  • Cheek to cheek (1996, ΑΝΤ1)
  • Τα χρώματα της αγάπης: Με την τρέλα στα μάτια (1997, ΕΤ1)
  • Για σένα (1998, Mega)
 
 
 
 
 
© Copyright 2011 - 2019 Στύξ - Ανεξάρτητη Πολιτισμική και Πολιτική Εφημερίδα της Βόρειας Πελοποννήσου