Loading...

Κατηγορίες

Παρασκευή 29 Ιούν 2012
Προγραμματική συμφωνία συγκυβέρνησης  και επαναδιαπραγμάτευση Μνημονίου
Κλίκ για μεγέθυνση

 

 

 

-1. Η προγραμματική συμφωνία των τριών κομμάτων που στηρίζουν την κυβέρνηση Σαμαρά είναι έωλη διότι προϋποθέτει την έγκριση της τρόικας, η οποία με τις μέχρι σήμερα δηλώσεις της καλεί την κυβέρνηση να τηρήσει τις δεσμεύσεις που ανέλαβε τόσο η προηγούμενη κυβέρνηση όσο και οι κ. Σαμαράς και Βενιζέλος με τις επιστολές τους προς την τρόικα.

-2. Η επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου, όπως αυτή προδιαγράφεται από την προγραμματική συμφωνία, δεν συνιστά αλλαγή της καταστροφικής πολιτικής λιτότητας, αλλά πρόκειται για συνήθη αναθεώρηση των όρων του μνημονίου, ανάλογα με τις οικονομικές εξελίξεις, πράγμα που ούτως ή άλλως γινόταν μέχρι σήμερα. Δεν ήταν όμως αυτή η λαϊκή εντολή των τελευταίων εκλογών, όπου η συντριπτική πλειοψηφία απαίτησε να σταματήσει η καταστροφική πολιτική της λιτότητας. (βλέπε και παρακάτω)

-3. Το γεγονός ότι η προγραμματική συμφωνία της τρικομματικής συγκυβέρνησης τελεί υπό την έγκριση της τρόικας δημιουργεί πληθώρα αναπάντητων ερωτημάτων σε σχέση με την πολιτική που θα ακολουθήσει τελικά η κυβέρνηση σε μια σειρά από ζητήματα κεφαλαιώδους σημασίας για τους πολίτες. Ενδεικτικά αναφέρουμε τα εξής:

-3.1. Μισθοί στον ιδιωτικό τομέα

Η προγραμματική συμφωνία αναφέρει το εξής: «Η συλλογική αυτονομία και η ισχύς των συλλογικών συμβάσεων εργασίας επανέρχεται στο επίπεδο που προσδιορίζουν το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Δίκαιο και το ευρωπαϊκό κεκτημένο, σύμφωνα με το οποίο το ύψος του μισθού στον ιδιωτικό τομέα συμφωνείται μεταξύ των κοινωνικών εταίρων. Αυτό περιλαμβάνει και τη ρύθμιση του κατώτατου μισθού που προβλέπεται στη ρύθμιση της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας».

Ωραία ακούγονται αυτά αλλά τα ερωτήματα που παραμένουν αναπάντητα είναι αν η τρικομματική κυβέρνηση του κ. Σαμαρά θα ακυρώσει την πράξη υπουργικού συμβουλίου με την οποία μειώθηκε ο κατώτατος μισθός κατά 22% και των νέων κατά 32%, και αν θα προχωρήσει σε νέα μείωση του κατώτατου μισθού τον Ιούλιο, όπως προβλέπει το δεύτερο μνημόνιο, για την εφαρμογή του οποίου έχουν δεσμευτεί προσωπικά ο κ. Σαμαράς και κ. Βενιζέλος.

---3.2. Συντάξεις

Η προγραμματική συμφωνία αναφέρει ότι η κυβέρνηση θα διεκδικήσει «αποκατάσταση αδικιών (χαμηλοσυνταξιούχοι, πολυτεκνικά επιδόματα κλπ.) με άμεσα δημοσιονομικά ισοδύναμα». Επίσης αναφέρεται ότι «ο τελικός δημοσιονομικός στόχος μπορεί να επιτευχθεί χωρίς επί πλέον περικοπή μισθών και συντάξεων ή του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων, αλλά με την περιστολή της σπατάλης και την στοχευμένη καταπολέμηση της διαφθοράς, της φοροδιαφυγής και της παραοικονομίας ….»

Τα αναπάντητα ερωτήματα εδώ είναι τα εξής: (α) γιατί τον Φεβρουάριου που συμφωνήθηκε και ψηφίστηκε το δεύτερο μνημόνιο δεν αναζητήθηκαν και δεν βρέθηκαν ισοδύναμα δημοσιονομικά μέτρα παρά οι περικοπές επικεντρώθηκαν, μεταξύ άλλων, στις συντάξεις (κύριες και επικουρικές), την απίσχανση του κοινωνικού κράτους (κλείσιμο εργατικής εστίας) και το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων; (β) ποια είναι η αξία της προγραμματικής συμφωνίας για δημοσινομική προσαρμογή που δεν θα θίγει περαιτέρω μισθούς και συντάξεις όταν οι κ. Σαμαράς και Βενιζέλος έχουν ψηφίσει και δεσμευτεί να εφαρμόσουν το δεύτερο μνημόνιο στο οποίο διαβάζουμε το εξής: «δεδομένου του υψηλού μεριδίου συντάξεων στις δαπάνες της ελληνικής κυβέρνησης, η μεγάλη εναπομείνασα δημοσιονομική προσαρμογή θα πρέπει κατʼ ανάγκη να περιλαμβάνει περαιτέρω προσαρμογές των συντάξεων».

--- 3.3. Ιδιωτικοποιήσεις

Η προγραμματική συμφωνία μεταξύ άλλων αναφέρει και τα εξής: Διαδικασία αποκρατικοποιήσεων – εγγυήσεις διαφάνειας. Σύνδεση με την ανάπτυξη και όχι μόνο με εισπρακτικούς στόχους. Διατήρηση της κυριότητας του κράτους στα δίκτυα και αξιοποίηση του θεσμού των συμβάσεων παραχώρησης για βασικές υποδομές. Επίσπευση με άμεσες ενέργειες, κυρίως των περιπτώσεων όπου η συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα συνδέεται με επενδύσεις σε υποδομές και θέσεις εργασίας. Π.χ. λειτουργικό έργο ΟΣΕ.

Από τα παραπάνω καταλαβαίνουμε ότι το πρόγραμμα εκποίησης της δημόσιας περιουσίας που συμφωνήθηκε και με το δεύτερο μνημόνιο εξακολουθεί να υφίσταται, ενώ γίνεται και ειδική αναφορά στον ΟΣΕ. Τα αναπάντητα ερωτήματα εδώ έχουν να κάνουν αφενός με τη δικαιολόγηση του γιατί πρέπει να θεωρείται «αναπτυξιακή» η εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, αυτή η ακραία νεοφιλελεύθερη οικονομική πολιτική, όταν φαίνεται να αποτυγχάνει παντού όπου εφαρμόστηκε (πχ υποβάθμιση και ατυχήματα ιδιωτικοποιημένου σιδηροδρόμου στην Αγγλία) και αφετέρου με το αν και κατά πόσο η τριτοκομματική κυβέρνηση όχι μόνο θα εκποιήσει δημόσια περιουσία αλλά θα φροντίσει και για την υψηλή κερδοφορία των ιδιωτών επενδυτών (πχ με απολύσεις προσωπικού, μειώσεις μισθών κλπ).

---3.4. Συνέχιση περικοπών στη δημόσια υγεία

Για τη δημόσια υγεία, η προγραμματική συμφωνία αναφέρει τα εξής: «Επείγοντα μέτρα για αποκατάσταση ομαλού εφοδιασμού νοσοκομείων και ασθενών σε φάρμακα, αποκατάσταση λειτουργίας ΕΟΠΥΥ. Ενεργοποίηση του θεσμικού πλαισίου. Συνέχιση μείωσης της φαρμακευτικής και νοσοκομειακής δαπάνης.» Τα αναπάντητα ερωτήματα εδώ έχουν σχέση με την αντίφαση που καταγράφεται στην ίδια την προγραμματική συμφωνία: ενώ παραδέχεται την ανάγκη για «επείγοντα μέτρα» εξομάλυνσης της κατάστασης στα δημόσια νοσοκομεία και τον ΕΟΠΥΥ την ίδια στιγμή αξιώνει τη «συνέχιση μείωσης της φαρμακευτικής και νοσοκομειακής δαπάνης», μείωση που αποτελεί βασική αιτία της επιδείνωσης της δημόσια υγείας που δημιουργεί την ανάγκη για «επείγοντα μέτρα».

4. Επιμήκυνση δημοσιονομικής προσαρμογής.

Το βασικό στοιχείο της προγραμματικής συμφωνίας της τρικομματικής κυβέρνησης είναι η επιμήκυνση της δημοσιονομικής προσαρμογής κατά δύο έτη, η οποία όμως θα συνοδεύεται από τις ήδη αποφασισμένες περικοπές δημόσιων δαπανών. Σε σχέση με την επιμήκυνση αυτή επισημαίνουμε τα εξής:

4.1. Παραβιάζει ανοιχτές θύρες, διότι: (α) είναι επιβεβλημένη εξαιτίας των άστοχων εκτιμήσεων και του δεύτερου μνημονίου (πχ η ύφεση για το 2012 προβλεπόταν τον Φεβρουάριου που ψηφίστηκε το δεύτερο μνημόνιο στο - 4,7% του ΑΕΠ ενώ σήμερα συγκλίνουσες εκτιμήσεις την ανεβάζουν πάνω από 6% του ΑΕΠ και η τελευταία εκτίμηση του ΚΕΠΕ την ανεβάζει στο 6,7% του ΑΕΠ) και εξαιτίας του συνακόλουθου δημοσιονομικού εκτροχιασμού (β) προβλέπεται ήδη στις εκθέσεις της τρόικας που συνοδεύουν το δεύτερο μνημόνιο, αφού γίνεται λόγος ρητά για δυνατότητα, ενδεχομένως και ανάγκη, επιμήκυνσης για ένα έτος. Υπογραμμίζουμε μάλιστα ότι στην έκθεση του ΔΝΤ αναφέρεται ότι η Ελληνική κυβέρνηση τον περασμένο Φεβρουάριο αρνήθηκε αυτή την παράταση, υποτίθεται για να μην τρωθεί η αξιοπιστία της προς τις αγορές. (Για την «επιμήκυνση» βλέπε επίσης παρακάτω το άρθρο του Μηλιού στην Κυριακάτικη Αυγή)

4.2. Συνεχίζεται η ίδια καταστροφική και αδιέξοδη πολιτική. Η επιμήκυνση του οικονομικού προγράμματος αφήνει άθικτο τον σκληρό πυρήνα της οικονομικής πολιτικής (λιτότητα και εσωτερική υποτίμηση) πράγμα το οποίο σημαίνει ότι η οικονομική και κοινωνική καταστροφή (ανεργία, φτώχεια, εξαθλίωση και τα συμπαρομαρτούντα) που προκαλεί το μνημόνιο. Επιπλέον, η απλή επιμήκυνση της δημοσιονομικής προσαρμογής δεν δίνει λύση στο πρόβλημα της μη βιωσιμότητας του δημόσιου χρέους.

ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΟΔΗΓΟΥΝ ΣΤΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΟΤΙ Η ΤΡΙΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΕΝΟΣ ΣΚΛΗΡΟΥ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟΎ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ, ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΒΟΥΛΗΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ, ΟΠΩΣ ΑΥΤΗ ΕΚΦΡΑΣΤΗΚΕ ΣΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΓΙΑ ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ Ή ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΑΝΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ ΤΟΥ.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η φάρσα της «επιμήκυνσης»

Του Γιάννη Μηλιού

Η κυβέρνηση διαμηνύει σε όλους τους τόνους ότι «επαναδιαπραγμάτευση» του Μνημονίου σημαίνει πρωτίστως «επιμήκυνση του χρόνου προσαρμογής» κατά ένα έως δύο χρόνια. Μπροστά σε αυτή την αταλάντευτη αποφασιστικότητα της νέας συμμαχικής ελληνικής ηγεσίας, οι Ευρωπαίοι εταίροι και η τρόικα, θέλοντας και μη, υποχωρούν. «Τα συμφωνηθέντα θα τηρηθούν ως έχουν, αλλά η διάρκεια του Προγράμματος μπορεί να επιμηκυνθεί» δηλώνουν ταπεινωμένοι οι εκπρόσωποι της κ. Μέρκελ.

Ας σοβαρευτούμε: Για άλλη μια φορά η ελληνική ολιγαρχία, οι πολιτικοί εκφραστές της και οι διεθνείς σύμμαχοί της συμπεριφέρονται στους Έλληνες πολίτες σαν να είναι «ιθαγενείς». Ονομάζουν τα ήδη γνωστά και από έτους και πλέον συμφωνηθέντα, δηλαδή την επιμήκυνση του διαστήματος για την επιβολή των μέτρων που κατακρημνίζουν τα λαϊκά εισοδήματα και διαλύουν το κοινωνικό κράτος, «επιμήκυνση μετά από διαπραγμάτευση». Επιχειρούν δηλαδή να συνεχίσουν την αντιδραστική αναδιάρθρωση της κοινωνίας και της οικονομίας σαν να μη συνέβη τίποτα, δηλαδή ερήμην της λαϊκής βούλησης, που εκφράστηκε στις πρόσφατες εκλογικές αναμετρήσεις. Μάλιστα ξεχνάνε ότι ήταν οι ίδιοι που υπέδειξαν αρχικά στο ΔΝΤ και την τρόικα την «ανάγκη για γρήγορη προσαρμογή», πιστοί στο «δόγμα του σοκ»: Συντρίβουμε τις αντιστάσεις της κοινωνίας σε σύντομο διάστημα, πριν αυτή μπορέσει να συνέλθει!

Το δάνειο που πήρε η Ελλάδα από το ΔΝΤ και κατʼ επέκταση από την τρόικα ακολουθεί τη διαδικασία Stand-by Arrangement (SBA). Αντίθετα Ιρλανδία και Πορτογαλία δανείσθηκαν μέσω της διαδικασίας Extended Fund Facility (EFF). Οι διαφορές είναι χαρακτηριστικές: Στην περίπτωση του ελληνικού δανείου (SBA) ο προβλεπόμενος χρόνος «προσαρμογής» (χωρίς περίοδο χάριτος) είναι 3¼ - 5 χρόνια, ενώ στην περίπτωση της Πορτογαλίας και Ιρλανδίας είναι 4½ - 10.

Η αποτυχία, αναμενόμενη από την πρώτη στιγμή, των διακηρυσσόμενων στόχων του Μνημονίου στην Ελλάδα έπεισαν όμως την τρόικα για την προοπτική της «επιμήκυνσης», προτού οι εγχώριες μνημονιακές δυνάμεις αποφασίσουν να μας πλασάρουν την προοπτική αυτή ως «επαναδιαπραγμάτευση». Σε ερώτηση προς τον κ. Τόμσεν (μέλος της τρόικας από το ΔΝΤ) αναφορικά με τη διάρκεια του Πορτογαλικού Προγράμματος, αυτός απάντησε στις 20 Μαΐου 2011: «Η περίοδος αποπληρωμής για ένα δάνειο που έχει συναφθεί με τη διαδικασία EFF είναι μέχρι 12 χρόνια, συμπεριλαμβανομένης της περιόδου χάριτος. Αναφορικά με την Ελλάδα, έχουμε πει σε προγενέστερο χρόνο ότι είμαστε έτοιμοι να μετατρέψουμε τη διαδικασία σε EFF, αλλά η παρούσα συζήτηση δεν αφορά την Ελλάδα κι έτσι δεν θα υπεισέλθω στη συζήτηση αναφορικά με τον χρόνο που θα πραγματοποιηθεί αυτό».

Συμπέρασμα: Η παρουσίαση της παράτασης αποπληρωμής του χρέους ως «αποτελέσματος επιτυχούς διαπραγμάτευσης» θα είναι, για μια ακόμα φορά, ένα φτηνό επικοινωνιακό τρ

 

 
© Copyright 2011 - 2020 Στύξ - Ανεξάρτητη Πολιτισμική και Πολιτική Εφημερίδα της Βόρειας Πελοποννήσου