Loading...

Κατηγορίες

Τετάρτη 01 Ιαν 2020
Οι νέες σταυροφορίες για τα πετρέλαια
Κλίκ για μεγέθυνση

20:40 | 01.01.2020

Δημήτρης Χρήστου

 

 

Τα πετρέλαια της Λιβύης είναι πολύ σοβαρός λόγος για τη Δύση (όπως στο Ιράκ και τη Βενεζουέλα) να βάλει χέρι σε μια ξένη περιουσία στο όνομα της δημοκρατίας!

ΕΙΚΟΣΤΟΣ πρώτος αιώνας, έτος 2020. Το διεθνές δίκαιο έχει καταργηθεί και οι δυνατοί επιμένουν να αρπάζουν τις περιουσίες των αδυνάτων. Το δράμα στη Λιβύη συνεχίζεται. Χιλιάδες δύστυχοι άνθρωποι πέφτουν στη θάλασσα για να σωθούν, φτάνοντας στην Ευρώπη. Πίσω, Αίγυπτος, Εμιράτα, Ρωσία, υποστηρίζουν τον πολέμαρχο Χαλίφα Χάφταρ, που μάχεται για την κατάληψη όλης της εξουσίας

Ο ΕΡΝΤΟΓΑΝ και το Κατάρ υποστηρίζουν τον Πρόεδρο Σάρατζ, σε μια προσπάθεια αναβάθμισης των τουρκικών συμφερόντων στην Ανατολική Μεσόγειο. Με πρόσχημα ότι ο Σάρατζ εκπροσωπεί την νόμιμη κυβέρνηση, ο Τούρκος ηγέτης φαίνεται διατεθειμένος να εμπλακεί και στρατιωτικά ως μεγάλος παίκτης, αιφνιδιάζοντας τους παραδοσιακούς κλέφτες πετρελαίων, πωλητές πολεμικού υλικού και αναζητούντες οικόπεδα για στρατιωτικές βάσεις.

ΚΑΙ Η Ε.Ε.; Λάθος ερώτηση! Ποια Ευρωπαϊκή Ένωση; Άλλα τα συμφέροντα της Γαλλίας, άλλα της Γερμανίας και άλλα της Ιταλίας. Ο Τραμπ σε αναμονή. Βαβέλ. Η ελληνική απάντηση; Ήταν να συναντηθεί ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών Ν. Δένδιας μόνο με τον Χάφταρ στη Βεγγάζη. Μια κίνηση που μπορεί να έχει ρίσκο, αν οι εξελίξεις αναβαθμίσουν την τουρκική ισχύ.

ΔΕΝ ΕΧΕΙ καμία σημασία αν η χώρα έχει μια κυβέρνηση που προέκυψε από δημοκρατικά εκλεγμένο Κοινοβούλιο και είναι η μόνη που αναγνωρίζει ο ΟΗΕ. Σημασία έχει ότι πριν την ανατροπή του Καντάφι παρήγαγε 1,1 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου την ημέρα (!) και αυτός ήταν πολύ σοβαρός λόγος για τη Δύση (όπως στο Ιράκ και τη Βενεζουέλα) να βάλει χέρι σε μια ξένη περιουσία στο όνομα της δημοκρατίας. Όπως λεηλατούσαν οι σταυροφόροι στο όνομα του Χριστού!

Ο ΧΑΦΤΑΡ, με στρατιωτική εκπαίδευση στην ΕΣΣΔ, ήταν ένας από τους αξιωματικούς που βοήθησαν τον Καντάφι να καταλάβει την εξουσία το 1969, όμως έπεσε σε δυσμένεια μετά τον πόλεμο με το Τσαντ, τη δεκαετία του 1980. Είχε αιχμαλωτιστεί εκεί και διασώθηκε από τη CIA, αφού προηγουμένως εργάστηκε με στόχο την ανατροπή του Καντάφι. Εγκαταστάθηκε στη Βιρτζίνια των ΗΠΑ (έδρα της CIA), όπου έζησε για περίπου 20 χρόνια και επέστρεψε το 2011, εν μέσω της εξέγερσης.

ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ κανείς από όσους πιέζουν για ειρήνευση να βοηθήσει τη Λιβύη να γίνουν νέες εκλογές και όλοι να αναγνωρίσουν μια νόμιμη κυβέρνηση που να εκπροσωπεί όλη τη χώρα; Πώς όμως να βρεθεί δίκαιη μοιρασιά, όταν πρόκειται για λάφυρα;

 
© Copyright 2011 - 2020 Στύξ - Ανεξάρτητη Πολιτισμική και Πολιτική Εφημερίδα της Βόρειας Πελοποννήσου