Loading...

Κατηγορίες

Δευτέρα 07 Μάι 2018
Δευτέρα 7 Μαϊου 2018
Κλίκ για μεγέθυνση
Δευτέρα 7 Μαϊου 2018
 
Ανατολή Ήλιου: 06:20 – Δύση Ήλιου: 20:22

Σαν Σήμερα...

 

  To γερμανικό υποβρύχιο U-20 τορπιλίζει και βυθίζει το βρετανικό κρουαζιερόπλοιο «Λουζιτάνια», στις ακτές της Ιρλανδίας, κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. 1198 από τους 1962 επιβαίνοντες χάνουν τη ζωή τους.

Ο τορπιλισμός του υπερωκεάνιου «Λουζιτάνια»


Το βρετανικό υπερωκεάνιο «Λουζιτάνια» ήταν το καμάρι της ναυπηγικής βιομηχανίας στις αρχές του 20ου αιώνα. Ανήκε στην εταιρία Cunard και ήταν το πιο γρήγορο πλοίο της κλάσης του. H βύθισή του από γερμανικό υποβρύχιο στις 7 Μαΐου 1915 συνετέλεσε στην είσοδο των Ηνωμένων Πολιτειών στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το πλοίο άρχισε να χτίζεται το 1903 κι έκανε το παρθενικό του ταξίδι από το Λίβερπουλ στη Νέα Υόρκη στις 7 Σεπτεμβρίου 1907. Ήταν εκτοπίσματος 32.000 τόννων και ανέπτυσσε ταχύτητα 26 κόμβων. Τις παραμονές του Μεγάλου Πολέμου, το πλοίο είχε υποστεί μετατροπές σε ναυπηγείο του Λίβερπουλ για τις ανάγκες του Βρετανικού Πολεμικού Ναυτικού.

Την Πρωτομαγιά του 1915 κι ενώ ο Μεγάλος Πόλεμος βρισκόταν σε πλήρη εξέλιξη σε όλα τα μέτωπα, χερσαία και θαλάσσια, το «Λουζιτάνια» απέπλευσε από τη Νέα Υόρκη για το προγραμματισμένο δρομολόγιό του προς το Λίβερπουλ με 1.959 επιβάτες και πλήρωμα.

Στις 7 Μαΐου κι ενώ βρισκόταν κοντά στις ιρλανδικές ακτές, το «Λουζιτάνια» δέχθηκε επίθεση από γερμανικό υποβρύχιο τύπου U-20. Μία τορπίλη το βρήκε στα πλευρά και την πρώτη έκρηξη ακολούθησε μία δεύτερη, που το έσχισε στα δύο. Το πλοίο βυθίσθηκε μέσα σε 20 λεπτά και 1.198 άνθρωποι πνίγηκαν. Η απώλεια τού υπερωκεανίου και τόσων επιβατών, μεταξύ των οποίων ήταν 114 αμερικανοί πολίτες, προκάλεσε κύμα αγανάκτησης στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ο πρόεδρος Γούντροου Γουίλσον διαμαρτυρήθηκε έντονα στη γερμανική κυβέρνηση για την καταβύθιση του «Λουζιτάνια» και σε διακοίνωσή του ανέφερε: «Εξ ονόματος της ανθρωπότητας και του Διεθνούς Δικαίου, οι Ηνωμένες Πολιτείες ζητούν εγγύηση ότι αυτό το δικαίωμα (των ουδετέρων να ταξιδεύουν σε ουδέτερα ή σε πολεμικά ύδατα) θα είναι σεβαστό και ότι δε θα υπάρξει επανάληψη παρόμοιου επεισοδίου σε σκάφη που μεταφέρουν αμάχους».

Η Γερμανία, από την πλευρά της, δικαιολογήθηκε ότι είχε δημοσιεύσει από τις 22 Απριλίου στις εφημερίδες ανακοίνωση, με την οποία προειδοποιούσε τους πολίτες των ουδετέρων χωρών να μην επιβιβάζονται σε πλοία των εμπόλεμων δυνάμεων. Ισχυρίστηκε ακόμη ότι το «Λουζιτάνια» μετέφερε όπλα, που προορίζονταν για τη Βρετανία, γεγονός που η αγγλική κυβέρνηση αρνήθηκε κατηγορηματικά.

Χρόνια αργότερα αποκαλύφθηκε ότι το «Λουζιτάνια» όντως μετέφερε πολεμικό υλικό και συγκεκριμένα φορτίο φυσιγγίων και οβίδων (συνολικά περί τους 173 τόννους), εν αγνοία των επιβαινόντων. Η καταβύθιση του βρετανικού υπερωκεανίου και ο εν γένει υποβρυχιακός πόλεμος των Γερμανών ήταν μεταξύ των λόγων της αμερικανικής εμπλοκής στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο στο πλευρό των δυνάμεων της Αντάντ.

Στο πλοίο επέβαιναν και έξι Έλληνες υπήκοοι, από τους οποίους μόνο δύο επέζησαν. Στην πρώτη θέση ταξίδευαν ο μεγαλέμπορος χαλιών Μιχάλης Παπαδόπουλος (43 ετών) με την ιταλίδα σύζυγό του Άντζελα (32 ετών) και τον φίλο τους Λεωνίδα Μπίστη (33 ετών). Ο Παπαδόπουλος και ο Μπίστης χάθηκαν στα παγωμένα νερά του Ατλαντικού, ενώ η Άντζελα Παπαδοπούλου διασώθηκε. Στην τρίτη θέση ταξίδευαν ο Μαρίνος Ανδρεάτος (39 ετών), ο Τζορτζ Καράσιτος (38 ετών) και ο μόνος διασωθείς, ο 41χρονος Θεόδωρος Διαμαντής.

Γεγονότα

 


μ.Χ.
Η περίφημη 9η Συμφωνία του Μπετόβεν κάνει πρεμιέρα στη Βιέννη.

Ιδρύεται από τους Μασάρο Ιμπούκα και Ακίο Μορίτα η «Εταιρία Τηλεπικοινωνιών του Τόκιο», με προσωπικό 20 υπαλλήλων. Σήμερα είναι γνωστή με το όνομα Sony και απασχολεί 158.500 υπαλλήλους.
Ιδρύεται η Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΚΥΠ), η οποία τη δεκαετία του 1980 θα μετονομαστεί σε Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΕΥΠ).
Διεξάγεται ο 22ος Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision στη Μεγάλη Βρετανία. Νικήτρια αναδεικνύεται για λογαριασμό της Γαλλίας η Μαρί Μιριάμ με τη σύνθεση «L’ oiseau et l’ enfant» (Το Πουλί και το Παιδί). Η Ελλάδα συμμετέχει με το τραγούδι του Γιώργου Χατζηνάσιου και της Σέβης Τηλιακού «Μάθημα Σολφέζ», το οποίο καταλαμβάνει την 5η θέση με ερμηνευτές τους Πασχάλη, Μαριάνα Τόλη, Ρόμπερτ Ουίλιαμς και Μπέσυ Αργυράκη.
ΝΑΤΟϊκό αεροσκάφος βομβαρδίζει κατά λάθος την πρεσβεία της Κίνας στο Βελιγράδι, κατά τη διάρκεια των βομβαρδισμών της Γιουγκοσλαβίας, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν τρεις και να τραυματιστούν 20 υπάλληλοι της πρεσβείας.

Γεννήσεις

 


μ.Χ.
Φράνσις Μπόφορτ, ναύαρχος βρετανικού ναυτικού, γαλλικής καταγωγής. Δημιούργησε την κλίμακα Μποφόρ για τη μέτρηση της έντασης του ανέμου. (Θαν. 17/12/1857)
Γιοχάνες Μπραμς, γερμανός μουσουργός, από τους κυριότερους εκπροσώπους του ρομαντισμού. (Θαν. 3/4/1897)
 Εβίτα Περόν, σύζυγος του προέδρου της Αργεντινής Χουάν Περόν. (Θαν. 26/7/1952)

Εβίτα Περόν
1919 – 1952

Εβίτα Περόν

Εβίτα Περόν

Η Εβίτα Περόν ήταν ηθοποιός από την Αργεντινή, δεύτερη σύζυγος του προέδρου της Αργεντινής, Χουάν Περόν, με καθοριστική συμβολή στην άσκηση της κυβερνητικής πολιτικής, αντικείμενο λατρείας από τους φτωχούς και απόκληρους της χώρας («ντεσκαμισάδος») και ποπ είδωλο στη Δύση.

Γεννήθηκε ως Μαρία Εύα Ντουάρτε στο Λος Τόλδος της Αργεντινής στις 7 Μαΐου του 1919. Ήταν ένα από τα εξώγαμα τέκνα του γαιοκτήμονα Χουάν Ντουάρτε και της Χουάνα Ιμπαργκούρεν. Και οι δύο γονείς της είχαν καταγωγή από τη Χώρα των Βάσκων.

Σε ηλικία 15 ετών, η νεαρή Εβίτα μετακόμισε στο Μπουένος Άιρες, όπου προσπάθησε να κάνει καριέρα στον κόσμο του θεάματος, ως ηθοποιός του θεάτρου και του ραδιοφώνου. Το 1944 η τύχη τής χαμογέλασε, όταν γνωρίστηκε σε μία φιλανθρωπική εκδήλωση με τον χήρο συνταγματάρχη Χουάν Περόν, ηγετικό στέλεχος της στρατιωτικής χούντας, που κυβερνούσε την Αργεντινή από το 1943. Η γνωριμία τους εξελίχθηκε σε ειδύλλιο κι ένα χρόνο αργότερα το ζευγάρι πέρασε το κατώφλι της εκκλησίας. Τον Φεβρουάριο του 1946 ο πενηντάχρονος Περόν εκλέχθηκε Πρόεδρος της Αργεντινής και η 27χρονη Εβίτα έγινε η πρώτη κυρία της χώρας.

Η «αγιοποίηση» της Εβίτας Περόν

Από την πρώτη στιγμή δεν περιορίστηκε στον επίζηλο τίτλο της πρώτης κυρίας, αλλά αναμίχθηκε ενεργά στην άσκηση της κυβερνητικής πολιτικής. Μολονότι δεν κατέλαβε ποτέ κυβερνητική θέση, ενεργούσε ως ντε φάκτο Υπουργός Υγείας και Εργασίας. Παρείχε γενναιόδωρες αυξήσεις ημερομισθίων στα εργατικά συνδικάτα, τα οποία ανταπέδιδαν με την πολιτική τους στήριξη στον Χουάν Περόν, ενώ δημιούργησε ένα ίδρυμα, το οποίο στηριζόμενο σε συνεισφορές των συνδικάτων και των επιχειρήσεων, καθώς και σε μέρος των εσόδων των λαχείων, χρηματοδότησε την ανέγερση νοσοκομείων, σχολείων, ορφανοτροφείων, οίκων ευγηρίας και άλλων φιλανθρωπικών ιδρυμάτων.

Η Εβίτα με τον σύζυγός της, Χουάν Περόν

Στη δική της συμβολή οφείλεται κατά ένα μεγάλο μέρος η νομοθετική κατοχύρωση τους δικαιώματος ψήφου των γυναικών. Το 1949 ίδρυσε το Περονιστικό Φεμινιστικό Κόμμα, που ήταν ο γυναικείος βραχίονας του κόμματος του συζύγου της. Το 1951, μολονότι γνώριζε ότι πάσχει από καρκίνο, επιδίωξε και κατόρθωσε να πάρει το χρίσμα για την αντιπροεδρία της χώρας της Αργεντινής, αλλά ο στρατός την εξανάγκασε να παραιτηθεί από την υποψηφιότητά της.

Η Εβίτα Περόν πέθανε στις 26 Ιουλίου του 1952, σε ηλικία μόλις 33 ετών. Με τρεμάμενη φωνή, ο εκφωνητής του κρατικού ραδιοφώνου της Αργεντινής ανήγγειλε στους συμπατριώτες του το θλιβερό γεγονός: «Η κυρία Εύα Περόν, η πνευματική αρχηγός της χώρας, πέρασε στην αιωνιότητα».

Αγία ή χυδαία λαϊκίστρια;

Από την πρώτη στιγμή της παρουσίας της στη δημόσια ζωή της Αργεντινής, η Εβίτα Περόν δίχασε τους συμπατριώτες της και τους διχάζει ακόμα και σήμερα. Οι μισοί την έχουν σχεδόν αγιοποιήσει ως προστάτιδα των «ντεσκαμισάδος», των φτωχών και των κατατρεγμένων, ενώ οι υπόλοιποι τη θεωρούν μία αδίστακτη, διεφθαρμένη και χυδαία λαϊκίστρια, που έριξε έξω τα ταμεία της χώρας.

Χαρακτηριστική είναι η διαδρομή του λειψάνου της, που αντικατοπτρίζει τη σχέση αγάπης και μίσους των συμπατριωτών της προς το πρόσωπό της. Το 1955, οι εχθροί της έκλεψαν τη σορό της Εβίτας, μετά την ανατροπή του Περόν και τη φυγάδευσαν στην Ιταλία, όπου έμεινε κρυμμένη για 16 χρόνια. Το 1971 η στρατιωτική κυβέρνηση, υποχωρώντας στις αξιώσεις των Περονιστών, παρέδωσε το λείψανό της, στον για δεύτερη φορά χήρο Χουάν Περόν, ο οποίος ζούσε εξόριστος στη Μαδρίτη. Όταν ο Περόν επανήλθε στην εξουσία, η τρίτη σύζυγός του Ιζαμπέλ, αποβλέποντας στο να κερδίσει την εύνοια των λαϊκών μαζών, μετέφερε τη σορό της στην Αργεντινή και την έθαψε σε μία κρύπτη του Προεδρικού Μεγάρου, δίπλα στη σορό του Χουάν Περόν. Δύο χρόνια αργότερα, μία νέα χούντα, εχθρική προς τον Περονισμό, απομάκρυνε τα δύο λείψανα. Τελικά, τα οστά της Εβίτας τάφηκαν στον οικογενειακό τάφο των Ντουάρτε, στο κοιμητήριο της Ρεκολέτα στο Μπουένος Άιρες.

Η ιθύνουσα τάξη της Αργεντινής, ποτέ δεν αποδέχτηκε στους κόλπους της το νόθο κορίτσι ενός μικρομεσαίου τσιφλικά. Η Ευρώπη, όμως, θαμπώθηκε με την ομορφιά, τα λαμπερά χρυσαφικά και τις πανάκριβες γούνες της. Από την επομένη του θανάτου της, η Εβίτα πέρασε στη σφαίρα του μύθου. Φρόντισε γι' αυτό και η αγγλοσαξωνική πολιτιστιστική βιομηχανία, που την έκανε ποπ είδωλο, μέσα από το μιούζικαλ του Άντριου Λόϊντ Γουέμπερ «Εβίτα» (1978) και την κινηματογραφική μεταφορά του από τον Άλαν Πάρκερ το 1996, με πρωταγωνίστρια τη Μαντόνα. Το πασίγνωστο τραγούδι από το μιούζικαλ του Γουέμπερ «Don’t Cry for Me Argentina», που έγινε παγκόσμια επιτυχία, βασίστηκε στο επίγραμμα που υπάρχει στον τάφο της: «Μην κλαις για μένα Αργεντινή. Η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν θα σε εγκαταλείψω».

 

Θάνατοι

 


μ.Χ.
Τζέιμς Φρέιζερ, σκοτσέζος ανθρωπολόγος, συγγραφέας του μνημειώδους δωδεκάτομου έργου «Ο Χρυσός Κλώνος», που διερευνά τη σχέση των μύθων όλου του κόσμου, μεταξύ τους και την προέλευση των θρησκειών. (Γεν. 1/1/1854)
Άλαν Μακλίοντ Κόρμακ, νοτιοαφρικανός φυσικός, βραβευμένος με Νόμπελ Ιατρικής το 1979 για την ανάπτυξη του αξονικού τομογράφου με χρήση υπολογιστή. (Γεν. 23/2/1924)
Σέβε Μπαλεστέρος, διάσημος ισπανός γκόλφερ. (Γεν. 9/4/1957)

πηγη: www.sansimera.gr

 

 
© Copyright 2011 - 2018 Στύξ - Ανεξάρτητη Πολιτισμική και Πολιτική Εφημερίδα της Βόρειας Πελοποννήσου