Loading...

Κατηγορίες

Σάββατο 24 Φεβ 2018
Σαν Σήμερα... Σάββατο 24 Φεβρουαρίου 2018
Κλίκ για μεγέθυνση
Σαν Σήμερα... Σάββατο 24 Φεβρουαρίου 2018Σαν Σήμερα... Σάββατο 24 Φεβρουαρίου 2018Σαν Σήμερα... Σάββατο 24 Φεβρουαρίου 2018Σαν Σήμερα... Σάββατο 24 Φεβρουαρίου 2018

 

 
Ανατολή Ήλιου: 07:01 – Δύση Ήλιου: 18:14

 

Σαν Σήμερα...

Γεγονότα

 


μ.Χ.
Ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Θεοδόσιος Α' απαγορεύει την ειδωλολατρία. Στο πλαίσιο αυτό παύει και η τέλεση των Ολυμπιακών Αγώνων, που είχαν ξεκινήσει το 776 π.Χ.
Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης κυκλοφορεί την επαναστατική προκήρυξη «Μάχου υπέρ πίστεως και πατρίδος», με την οποία ζητά από τους Έλληνες της Μολδαβίας και της Βλαχίας να επαναστατήσουν. Η ενέργειά του αυτή σηματοδοτεί και την επίσημη έναρξη της Επανάστασης στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες.

Μάχου υπέρ Πίστεως και Πατρίδος

Είναι ο τίτλος της επαναστατικής προκήρυξης που κυκλοφόρησε ο Αλέξανδρος Υψηλάντης στο Ιάσιο της Μολδοβλαχίας (σημερινό Ιάσι Ρουμανίας) στις 24 Φεβρουαρίου 1821 και σηματοδότησε την έναρξη της Επανάστασης στις παραδουνάβιες ηγεμονίες. Η προκήρυξη καλεί όλους τους Έλληνες να ξεσηκωθούν και αναφέρεται στους αγώνες που έκαναν οι ευρωπαϊκοί λαοί για να διώξουν τους τυράννους τους. Ακόμη, διαβεβαιώνει έμμεσα ότι η Ρωσία (η «Κραταιά δύναμις» του κειμένου) θα βοηθήσει την Ελληνική Επανάσταση.

Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης (1792-1828), αξιωματικός του ρωσικού στρατού και υπασπιστής του τσάρου Αλέξανδρου Α’, είχε αναλάβει από τις 12 Απριλίου 1820 την ηγεσία της Φιλικής Εταιρείας, μετά την άρνηση του Ιωάννη Καποδίστρια. Στα μέσα του ίδιου έτους έλαβε άδεια για λόγους υγείας, προκειμένου να επιδοθεί απερίσπαστος στα νέα του καθήκοντα.

Στις 20 Οκτωβρίου 1820 πραγματοποιήθηκε σύσκεψη των ηγετών της Εταιρείας στο Ισμαήλιο της Βεσαραβίας (σημερινό Ιζμαίλ Ουκρανίας), όπου αποφασίστηκε η Επανάσταση να αρχίσει πρώτα από τη Μάνη. Όμως, στις 16 Φεβρουαρίου 1821 ο Υψηλάντης αποφάσισε να ξεκινήσει την επανάσταση από τη Μολδοβλαχία, πιστεύοντας ότι υπήρχαν μεγαλύτερες πιθανότητες επιτυχίας, επειδή οι ηγεμονίες της περιοχής είχαν πετύχει ένα καθεστώς αυτονομίας, που δεν επέτρεπε την επέμβαση του σουλτάνου, χωρίς τη συγκατάθεση του τσάρου (Συνθήκη του Βουκουρεστίου της 16ης Μαΐου του 1812). Επιπλέον, οι ηγεμόνες ήσαν Φαναριώτες, που θα συντάσσονταν μαζί του.

Στις 21 Φεβρουαρίου, ο Υψηλάντης ξεκίνησε από το Κισνόβιο της Βεσαραβίας (σημερινό Κισινάου Μολδαβίας) και αφού διέβη τον ποταμό Προύθο (Προυτ) μαζί με τους αδελφούς του Γεώργιο και Νικόλαο, έφθασε στο Ιάσιο την επομένη. Εκεί συναντήθηκε με τον ηγεμόνα της Μολδαβίας Μιχαήλ Σούτσο (γνωστό και ως Μιχαήλ Βόδα) κι έλαβε την υποστήριξή του για την έναρξη του αγώνα. Στις 24 Φεβρουαρίου κυκλοφόρησε την προκήρυξη «Μάχου υπέρ Πίστεως και Πατρίδος» και την ίδια ημέρα υπέβαλε στον τσάρο την παραίτησή του από τον ρωσικό στρατό.

Ως τα μέσα Μαρτίου είχε συγκροτήσει ένοπλο σώμα, αποτελούμενο από 4.000 (οι 2.000 ανήκαν στον «Ιερό Λόχο») και μπήκε θριαμβευτικά στο Βουκουρέστι στις 27 Μαρτίου, δύο ημέρες μετά την έναρξη της επανάστασης στην Πελοπόννησο. Η είδηση αυτή θορύβησε τον τσάρο, που ήταν επίλεκτο μέλος της «Ιεράς Συμμαχίας». Ο Αλέξανδρος έδωσε την άδεια στα σουλτανικά στρατεύματα να εισέλθουν στη Μολδοβλαχία και να καταστείλουν την εξέγερση, ενώ ο πατριάρχης Γρηγόριος Ε’ αναγκάστηκε να αφορίσει τους επαναστάτες, όταν ο σουλτάνος απείλησε με γενική σφαγή του ελληνικού πληθυσμού στην Κωνσταντινούπολη.

Οι προστριβές του Υψηλάντη με τους τοπικούς προκρίτους, το δυσμενές διεθνές περιβάλλον και η προχειρότητα με την οποία εκδηλώθηκε, προδιέθεταν για την αποτυχία της. Μετά την ήττα του Υψηλάντη στη Μάχη του Δραγατσανίου (7 Ιουνίου 1821), η Επανάσταση στη Μολδοβλαχία φυλλορρόησε και παρά τις κάποιες αναλαμπές έσβησε τον Σεπτέμβριο του 1821.

Μάχου υπέρ Πίστεως και Πατρίδος

Η ώρα ήλθεν, ω Άνδρες Έλληνες! Προ πολλού οι λαοί της Ευρώπης, πολεμούντες υπέρ των ιδίων Δικαιωμάτων και ελευθερίας αυτών, μας επροσκάλουν εις μίμησιν, αυτοί, καίτοι οπωσούν ελεύθεροι, επροσπάθησαν όλαις δυνάμεσι να αυξήσωσι την ελευθερίαν, και δι’ αυτής πάσαν αυτών την Ευδαιμονίαν.
Οι αδελφοί μας και φίλοι είναι πανταχού έτοιμοι, οι Σέρβοι, οι Σουλιώται, και όλη η Ηπειρος, οπλοφορούντες μας περιμένωσιν· ας ενωθώμεν λοιπόν με Ενθουσιασμόν! η Π α τ ρ ί ς μ α ς π ρ ο σ κ α λ ε ί!
Η Ευρώπη, προσηλώνουσα τους οφθαλμούς της εις ημάς, απορεί διά την ακινησίαν μας, ας αντηχήσωσι λοιπόν όλα τα Όρη τής Ελλάδος από τον Ήχον τής πολεμικής μας Σάλπιγγος, και αι κοιλάδες από την τρομεράν κλαγγήν των Αρμάτων μας. Η Ευρώπη θέλει θαυμάση τας ανδραγαθίας μας, οι δε τύραννοι ημών τρέμοντες και ωχροί θέλουσι φύγει απ’ έμπροσθέν μας.
Οι φωτισμένοι λαοί της Ευρώπης ενασχολούνται εις την αποκατάστασιν της ιδίας ευδαιμονίας· και πλήρεις ευγνωμοσύνης διά τας προς αυτούς των Προπατόρων μας ευεργεσίας, επιθυμούσι την ελευθερίαν της Ελλάδος.
Ημείς, φαινόμενοι άξιοι της προπατορικής αρετής και του παρόντος αιώνος, είμεθα Εύελπεις, να επιτύχωμεν την υπεράσπισιν αυτών και βοήθειαν· πολλοί εκ τούτων φιλελεύθεροι θέλουσιν έλθη, διά να συναγωνισθώσι με ημάς. Κινηθήτε, ω φίλοι, και θέλετε ιδή μίαν Κραταιάν δύναμιν να υπερασπισθή τα δίκαιά μας! Θέλετε ιδή και εξ αυτών των εχθρών μας πολλούς, οίτινες, παρακινούμενοι από την δικαίαν μας αιτίαν, να στρέψωσι τα Νώτα προς τον εχθρόν και να ενωθώσι με ημάς· ας παρρησιασθώσι με ειλικρινές φρόνημα, η Πατρίς θέλει τους εγκολπωθή! Ποίος λοιπόν εμποδίζει τους ανδρικούς σας Βραχίονας; ο άνανδρος εχθρός μας είναι ασθενής και αδύνατος. Οι στρατηγοί μας έμπειροι και όλοι οι ομογενείς γέμουσιν ενθουσιασμού! ενωθήτε λοιπόν, ω ανδρείοι και μεγαλόψυχοι Έλληνες! ας σχηματισθώσι φάλαγκες εθνικαί, ας εμφανισθώσι Πατριωτικαί λεγεώνες, και θέλετε ιδή τους παλαιούς εκείνους Κολοσσούς του δεσποτισμού να πέσωσιν εξ ιδίων, απέναντι των θριαμβευτικών μας Σημαίων! Εις την φωνήν της Σάλπιγκός μας όλα τα παράλια του Ιωνίου και Αιγέου πελάγους θέλουσιν αντηχήση· τα Ελληνικά πλοία, τα οποία εν καιρώ ειρήνης ήξεραν να εμπορεύωνται, και να πολεμώσι, θέλουσι σπείρη εις όλους τους λιμένας του τυράννου με το πυρ και την μάχαιραν, την φρίκην και τον θάνατον...
Ποία ελληνική ψυχή θέλει αδιαφορήση εις την πρόσκλησιν της Πατρίδος; Εις την Ρώμην ένας του Καίσαρος φίλος σείων την αιματομένην χλαμύδα του τυράννου εγείρει τον λαόν. Tι θέλετε κάμη Σεις ω Έλληνες, προς τους οποίους η Πατρίς γυμνή δεικνύει μεν τας πληγάς της και με διακεκομμένην φωνήν επικαλείται την βοήθειαν των τέκνων της; Η θεία πρόνοια, ω φίλοι Συμπατριώται, ευσπλαγχνισθείσα πλέον τας δυστυχίας μας ηυδόκησεν ούτω τα πράγματα, ώστε με μικρόν κόπον θέλομεν απολαύση με την ελευθερίαν πάσαν ευδαιμονίαν. Αν λοιπόν από αξιόμεμπον αβελτηρίαν αδιαφορήσωμεν, ο τύραννος γενόμενος αγριώτερος θέλει πολλαπλασιάση τα δεινά μας, και θέλομεν καταντήση διά παντός το δυστυχέστερον πάντων των εθνών.
Στρέψατε τους οφθαλμούς σας, ω Συμπατριώται, και ίδετε την ελεεινήν μας κατάστασιν! ίδετε εδώ τους Ναούς καταπατημένους! εκεί τα τέκνα μας αρπαζόμενα διά χρήσιν αναιδεστάτην της αναιδούς φιληδονίας των βαρβάρων τυράννων μας! τους οίκους μας γεγυμνωμένους, τον αγρούς μας λεηλατισμένους και ημάς αυτούς ελεεινά ανδράποδα!
Είναι καιρός να αποτινάξωμεν τον αφόρητον τούτον Ζυγόν, να ελευθερώσωμεν την Πατρίδα, να κρημνίσωμεν από τα νέφη την ημισέληνον να υψώσωμεν το σημείον, δι’ ου πάντοτε νικώμεν! λέγω τον Σταυρόν, και ούτω να εκδικήσωμεν την Πατρίδα, και την Ορθόδοξον ημών Πίστιν από την ασεβή των ασεβών Καταφρόνησιν.
Μεταξύ ημών ευγενέστερος είναι, όστις ανδρειοτέρως υπερασπισθή τα δίκαια της Πατρίδος, και ωφελιμοτέρως την δουλεύση. Το έθνος συναθροιζόμενον θέλει εκλέξη τους Δημογέροντάς του, και εις την ύψιστον ταύτην Βουλήν θέλουσιν υπείκει όλαι μας αι πράξεις...
Ας κινηθώμεν λοιπόν μέ εν κοινόν φρόνιμα, oι πλούσιοι ας καταβάλωσιν μέρος της ιδίας περιουσίας, oι ιερoί ποιμένες ας εμψυχώσωσι τον λαόν με το ίδιόν των παράδειγμα, και oι πεπαιδευμένοι ας συμβουλεύσωσιν τα ωφέλιμα. Oι δε εν ξέναις αυλαίς υπουργούντες στρατιωτικοί και πολιτικοί ομογενείς, αποδίδοντες τας ευχαριστίας εις ην έκαστος υπουργεί δύναμιν, ας ορμήσωσιν όλοι εις το ανοιγόμενον ήδη μέγα και λαμπρόν στάδιον, και ας συνεισφέρωσιν εις την πατρίδα τον χρεωστούμενον φόρον, και ως γενναίoι ας ενοπλισθώμεν όλοι άνευ αναβολής καιρού με το ακαταμάχητον όπλον της ανδρείας και υπόσχομαι εντός ολίγου την νίκην και μετ' αυτήν παν αγαθόν. Πoίoι μισθωτοί και χαύνοι δούλοι τολμούν να αντιπαραταχθώσιν απέναντι λαού, πολεμούντος υπέρ της ιδίας ανεξαρτησίας; Μάρτυρες oι Ηρωικοί αγώνες των προπατόρων μας· Μάρτυς η lσπανία, ήτις πρώτη και μόνη κατετρόπωσε τας αηττήτους φάλαγκας ενός τυράννου.
Με την Ένωσιν, ω Συμπολίται, με το προς την ιεράν Θρησκείαν Σέβας, με την προς τους Νόμους και τους Στρατηγούς υποταγήν, με την ευτολμίαν και σταθηρότητα, η νίκη μας είναι βεβαία και αναπόφευκτος, αυτή θέλει στεφανώση μέ δάφνας αειθαλείς τους Ηρωικούς αγώνας μας, αυτή με χαρακτήρας ανεξαλείπτους θέλει χαράξη τα ονόματα ημών εις τον ναόν της αθανασίας, διά το παράδειγμα των επερχομένων γενεών. Η Πατρίς θέλει ανταμείψη τα ευπειθή και γνήσιά της τέκνα με τα βραβεία της δόξης και τιμής· τα δε απειθή και κωφεύοντα εις την τωρινήν της πρόσκλησιν, θέλει αποκηρύξη ως νόθα και Ασιανά σπέρματα, και θέλει παραδώση τα ονόματά των, ως άλλων προδότων, εις τον αναθεματισμόν και κατάραν των μεταγενεστέρων.
Ας καλέσωμεν λοιπόν εκ νέου, ω Ανδρείοι και μεγαλόψυχοι Έλληνες, την ελευθερίαν εις την κλασικήν γην της Ελλάδος! Ας συγκροτήσωμεν μάχην μεταξύ του Μαραθώνος και των Θερμοπυλών! Ας πολεμήσωμεν εις τους τάφους των Πατέρων μας, οι οποίοι, διά να μάς αφήσωσιν ελευθέρους, επολέμησαν και απέθανον εκεί! Το αίμα των τυράννων είναι δεκτόν εις την σκιάν τον Επαμεινώνδου Θηβαίου, και του Αθηναίου Θρασυβούλου, οίτινες κατετρόπωσαν τους τριάκοντα τυράννους, εις εκείνας του Αρμοδίου και Αριστογείτωνος, οι οποίοι συνέτριψαν τον Πεισιστρατικόν ζυγόν, εις εκείνην του Τιμολέοντος, όστις απεκατέστησε την ελευθερίαν εις την Κόρινθον και τας Συρακούσας, μάλιστα εις εκείνας τον Μιλτιάδου και Θεμιστοκλέους, του Λεωνίδου και των τριακοσίων, οίτινες κατέκοψαν τοσάκις τους αναριθμήτους στρατούς των βαρβάρων Περσών, των οποίων τους βαρβαροτέρους και ανανδροτέρους απογόνους πρόκειται εις ημάς σήμερον, με πολλά μικρόν κόπον, να εξαφανίσωμεν εξ ολοκλήρου.
Εις τα όπλα λοιπόν φίλοι η Πατρίς Μας Προσκαλεί!

Αλέξανδρος Υψηλάντης

Την 24ην Φεβρεαρίου 1821 Εις το γενικόν στρατόπεδον του Ιασίου

Δημοσιεύματα του ελληνοκυπριακού Τύπου αποκαλύπτουν μυστικό σχέδιο των Τούρκων, σύμφωνα με το οποίο στον μελλοντικό τουρκοκυπριακό τομέα θα περιληφθούν η Αμμόχωστος, η Κυρήνεια και η μισή Λευκωσία.
Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Ευάγγελος Αβέρωφ, ανακοινώνει την καταστολή συνωμοτικής κίνησης στο στράτευμα. (Πραξικόπημα της Πιτζάμας)

Το Πραξικόπημα της Πιτζάμας

Οκτώ από τους καταδικασθέντες αξιωματικούς

Οκτώ από τους καταδικασθέντες αξιωματικούς

Ως Πραξικόπημα της Πιτζάμας έμεινε στην ιστορία η συνωμοτική κίνηση ομάδας αξιωματικών για την ανατροπή της κυβέρνησης Καραμανλή, που αποκαλύφθηκε στις 24 Φεβρουαρίου του 1975. Ο χαρακτηρισμός αυτός αποδίδεται στον τότε Υπουργό Εθνικής Άμυνας, Ευάγγελο Αβέρωφ-Τοσίτσα, επειδή οι επίδοξοι πραξικοπηματίες συνελήφθησαν κοιμώμενοι στα σπίτια τους. Αρχηγός της συνωμοσίας ήταν ο προφυλακισμένος τότε στον Κορυδαλλό τέως δικτάτορας Δημήτριος Ιωαννίδης.

Επτά μήνες μετά τη μεταπολίτευση της 23ης Ιουλίου 1974, το δημοκρατικό καθεστώς είχε αρχίσει να παγιώνεται. Το Πολιτειακό είχε λυθεί υπέρ της Αβασίλευτης Δημοκρατίας και η χώρα μας είχε αποκτήσει δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση υπό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Όμως, τα «σταγονίδια», όπως αποκαλούσε ο Αβέρωφ τα κατάλοιπα της χούντας μέσα στο στράτευμα, βυσσοδομούσαν κατά του δημοκρατικού πολιτεύματος.

Στις 17 Ιανουαρίου του 1975 η Βουλή ενέκρινε το περίφημο Δ' Ψήφισμα, με το οποίο διαδήλωνε ότι «η δημοκρατία δικαίω ουδέποτε κατελύθη», χαρακτήριζε ως πραξικόπημα την κατάλυση της δημοκρατίας στις 21 Απριλίου 1967 (όχι ως επανάσταση που δημιουργεί δίκαιο) κι έτσι άνοιγε τον δρόμο και για την ποινική δίωξη των πρωταιτίων της δικτατορίας. Αμέσως μετά την έκδοση του ψηφίσματος, προφυλακίστηκαν τα ηγετικά στελέχη της Χούντας, Γεώργιος Παπαδόπουλος, Στυλιανός Παττακός, Νικόλαος Μακαρέζος, Δημήτριος Ιωαννίδης, Μιχαήλ Ρουφογάλης, Ιωάννης Λαδάς, Κωνσταντίνος Παπαδόπουλος και Θεόδωρος Θεοφιλογιαννάκος.

Ίσως αυτή να ήταν η αφορμή για μια ομάδα πιστών στον Ιωαννίδη αξιωματικών να κινηθούν κατά της νομίμως εκλεγμένης κυβέρνησης. Η συνωμοτική κίνηση έγινε γνωστή το απόγευμα της 24ης Φεβρουαρίου του 1975 με κυβερνητική ανακοίνωση, αφού οι φήμες είχαν φουντώσει από το μεσημέρι της ίδιας ημέρας. Σε πρώτη φάση συνελήφθησαν 37 αξιωματικοί, οι οποίοι τέθηκαν σε διαθεσιμότητα, ενώ σε σύντομο χρονικό διάστημα αποστρατεύθηκαν άλλοι 200 ανώτατοι και ανώτεροι αξιωματικοί. Η συνωμοσία των Ιωαννιδικών αξιωματικών αποκαλύφθηκε από ένα δίκτυο νομιμοφρόνων αξιωματικών, που είχε αναπτύξει μέσα στο στράτευμα ο Αβέρωφ, αμέσως μετά την μεταπολίτευση. Η ευκολία με την οποία εξαρθρώθηκε το κίνημα και η ανάμιξη ενός περιορισμένου αριθμού αξιωματικών, δείχνει ότι ο έλεγχος της κυβέρνησης επί του κρατικού μηχανισμού και του στρατεύματος έτεινε να παγιωθεί.

Το ποινικό σκέλος της υπόθεσης ανέλαβε η Στρατιωτική Δικαιοσύνη. Κατά τη διάρκεια της ανάκρισης διαπιστώθηκε ότι στόχος των κινηματιών δεν ήταν η ανατροπή του Καραμανλή, αλλά η άσκηση πίεσης στην κυβέρνησή του να παύσει τη δίωξη εθνικοφρόνων πολιτών, να μειώσει τη δραστηριότητας του ΚΚΕ, να επαναφέρει την Ελλάδα στο ΝΑΤΟ και να αποφυλακίσει τους προφυλακισθέντες πρωταιτίους του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου. Επρόκειτο δηλαδή για ένα είδος προνουντσιαμέντου και όχι για ένα τυπικό πραξικόπημα.

Τα κυριότερα μέσα που θα χρησιμοποιούσαν οι κινηματίες ήταν η κατάληψη του ΚΕΤ (Κέντρο Εκπαιδεύσεως Τεθωρακισμένων), η απομόνωση αεροπορικού στρατηγείου της Λάρισας (28 ΑΤΑΔ), η κατάληψη του στρατηγείου της Στρατιάς στη Λάρισα και ο παραμερισμός των διοικητών ορισμένων νευραλγικών στρατιωτικών μονάδων. Ως χρόνο δράσεως οι κατηγορούμενοι είχαν προσδιορίσει το διάστημα μεταξύ 23 Φεβρουαρίου και 8 Μαρτίου του 1975.

Τελικά, σε δίκη ενώπιον του Στρατοδικείου Αθηνών, με τη βασική κατηγορία της ένωσης προς στάση, παραπέμφθηκαν οι 21 από τους 37 συλληφθέντες. Η δίκη ξεκίνησε στις 21 Ιουλίου και ολοκληρώθηκε με την έκδοση της απόφασης στις 10 Αυγούστου του 1975. 14 καταδικάσθηκαν σε ποινές φυλάκισης από 4 έως 12 χρόνια, ενώ οι 7 αθωώθηκαν. Οι ποινές θεωρήθηκαν επιεικείς από τον Τύπο, δεδομένου ότι για το αδίκημα της ένωσης προς στάση προβλεπόταν τότε ακόμη και η ποινή του θανάτου.

Λίγους μήνες αργότερα έγινε και η κατ’ έφεση δίκη ενώπιον του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου Αθηνών (12 - 22 Ιανουαρίου 1976) και στους 14 καταδικασθέντες πρωτόδικα επιβλήθηκαν μειωμένες ποινές. Η δίκη είχε διαχωρισθεί για τους εν αποστρατεία αξιωματικούς Δημήτριο Ιωαννίδη και Δημήτριο Παπαποστόλου, οι οποίοι δικάσθηκαν από πολιτικό δικαστήριο και καταδικάσθηκαν σε κάθειρξη 14 και 10 ετών αντίστοιχα. Η αυλαία της οπερετικού «πραξικοπήματος της πυτζάμας» έπεσε στις 27 Απριλίου του 1977, όταν πέντε από τους επίδοξους πραξικοπηματίες (Λαμπούσης, Ρετζέπης, Μπόλαρης, Αντωνόπουλος και Θανόπουλος) αποβλήθηκαν από το σώμα των αξιωματικών και μετέπεσαν στην τάξη του απλού στρατιώτη. Οι υπόλοιποι είχαν αποστρατευτεί από καιρό.

Οι 37 Συλληφθέντες

  1. Υποστράτηγος Παύλος Παπαδάκης
  2. Ταξίαρχος Νικόλαος Ντερτιλής
  3. Ταξίαρχος Γεώργιος Λαμπούσης
  4. Ταξίαρχος Ιωάννης Μανιάτης
  5. Ταξίαρχος Σπυρίδων Ηλιόπουλος
  6. Συνταγματάρχης Ιωάννης Αντωνόπουλος
  7. Δημήτριος Παπαποστόλου (Συνταγματάρχης ε.α.)
  8. Αντισυνταγματάρχης Ιωάννης Στειακάκης
  9. Αντισυνταγματάρχης Ιωάννης Μανουσακάκης
  10. Αντισυνταγματάρχης Γεώργιος Τσουλιάς
  11. Αντισυνταγματάρχης Κωνσταντίνος Παπαγιάννης
  12. Αντισυνταγματάρχης Θεόκλητος Παπαγεωργίου
  13. Αντισυνταγματάρχης Ιωάννης Σουλελές
  14. Αντισυνταγματάρχης Γεώργιος Στοφόρος
  15. Αντισυνταγματάρχης Δημήτριος Πανταζόπουλος
  16. Αντισυνταγματάρχης Ηρακλής Θωμάς
  17. Αντισυνταγματάρχης Νικόλαος Ρετζέπης
  18. Ταγματάρχης Άγγελος Μπαλάρας
  19. Ταγματάρχης Νικόλαος Δαουλάκος
  20. Ταγματάρχης Αθανάσιος Περδίκης
  21. Ταγματάρχης Αριστείδης Παλαίνης
  22. Ταγματάρχης Παρασκευάς Μπόλαρης
  23. Ταγματάρχης Κυριάκος Γιαννακόπουλος
  24. Ταγματάρχης Δημήτριος Κρητικός
  25. Ταγματάρχης Σπυρίδων Σταθάκης
  26. Ταγματάρχης Αθανάσιος Γερακίνης
  27. Ταγματάρχης Κωνσταντίνος Κοντώσης
  28. Ταγματάρχης Κωνσταντίνος Παπανδρέου
  29. Ταγματάρχης Ιωάννης Τσαγκαράκης
  30. Ταγματάρχης Κωνσταντίνος Ξανθάκος
  31. Ταγματάρχης Γεώργιος Σταύρου
  32. Ταγματάρχης Σπυρίδων Τριάντος
  33. Ίλαρχος Ιωάννης Αλμπάνης
  34. Ίλαρχος Κωνσταντίνος Κώτσαρης
  35. Ίλαρχος Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος
  36. Λοχαγός Ανδρέας Θανόπουλος
  37. Υπολοχαγός Ευάγγελος Παϊπάης

Οι 21 Κατηγορούμενοι και οι Ποινές τους

Κατηγορούμενος Πρωτόδικα Κατ' έφεση
Ταξίαρχος Γεώργιος Λαμπούσης 12 χρόνια κάθειρξη 8 ½ χρόνια κάθειρξη
Ταγματάρχης Παρασκευάς Μπόλαρης 11 χρόνια κάθειρξη 8 χρόνια φυλάκιση
Συνταγματάρχης Ιωάννης Αντωνόπουλος 10 χρόνια κάθειρξη 8 ½ χρόνια κάθειρξη
Λοχαγός Ανδρέας Θανόπουλος 10 χρόνια κάθειρξη 7 χρόνια φυλάκιση
Αντισυνταγματάρχης Νικόλαος Ρετζέπης 8 χρόνια κάθειρξη 7 χρόνια κάθειρξη
Ταγματάρχης Κωνσταντίνος Παπανδρέου 5 χρόνια φυλάκιση 15 μήνες φυλάκιση
Αντισυνταγματάρχης Δημήτριος Σκόνδρας 5 χρόνια φυλάκιση 18 μήνες φυλάκιση
Ταξίαρχος Σπυρίδων Ηλιόπουλος 5 χρόνια φυλάκιση 1 έτος φυλάκιση
Ταγματάρχης Αθανάσιος Γερακίνης 5 χρόνια φυλάκιση 3 χρόνια φυλάκιση
Ταγματάρχης Κωνσταντίνος Κοντώσης 5 χρόνια φυλάκιση 3 χρόνια φυλάκιση
Ταγματάρχης Αθανάσιος Περδίκης 4 χρόνια φυλάκιση 16 μήνες φυλάκιση
Αντισυνταγματάρχης Ιωάννης Σουλελές 4 χρόνια φυλάκιση 1 έτος φυλάκιση
Αντισυνταγματάρχης Γεώργιος Στοφόρος 4 χρόνια φυλάκιση 1 έτος φυλάκιση
Ίλαρχος Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος 5 χρόνια φυλάκιση 3 χρόνια φυλάκιση
Ίλαρχος Ιωάννης Αλμπάνης Αθώος
Ίλαρχος Κωνσταντίνος Κώτσαρης Αθώος
Ταγματάρχης Αριστείδης Παλαίνης Αθώος
Ταγματάρχης Σπυρίδων Σταθάκης Αθώος
Αντισυνταγματάρχης Γεώργιος Τσουλιάς Αθώος
Αντισυνταγματάρχης Ιωάννης Στειακάκης Αθώος
Ταγματάρχης Κωνσταντίνος Ξανθάκος Αθώος
Ο Εγκέλαδος χτυπά τις Αλκυονίδες με 6,6 Ρίχτερ, αφήνοντας πίσω του 14 θύματα και τους Αθηναίους να περνούν αρκετά βράδια στα πάρκα και τις πλατείες της πόλης.
Ο Πάνος Καμμένος, μετά την αποχώρησή του από τη Νέα Δημοκρατία λόγω «μνημονίων», ιδρύει νέο πολιτικό σχηματικό, με την ονομασία «Ανεξάρτητοι Έλληνες».

Γεννήσεις

 


μ.Χ.

Γιάκομπ και Βίλχελμ Γκριμ
1785–1863 / 1786–1859

Οι αδελφοί Γκριμ γεννήθηκαν σ’ ένα μικρό χωριό της Γερμανίας, ο Γιάκομπ (Jacob Ludwig Carl Grimm) στις 4 Ιανουαρίου του 1785 και ο Βίλχεμ (Wilhelm Carl Grimm) στις 24 Φεβρουαρίου του 1786. Και οι δύο σπούδασαν νομικά, όπως και ο πατέρας τους, ενώ από μικρή ηλικία έδειξαν τεράστιο ενδιαφέρον για τις γερμανικές λαϊκές αφηγήσεις και παραδόσεις.

Συνέλεγαν παραδοσιακές ιστορίες, προσπαθώντας να αποτυπώσουν στο χαρτί όσο πιο πιστά μπορούσαν την τεχνική και τις λέξεις που χρησιμοποιούσαν οι αφηγητές. Από αυτές εμπνεύστηκαν για να γράψουν περισσότερα από 200 παραμύθια, τα οποία σήμερα είναι γνωστά ως Παραμύθια Γκριμ. Ο πρώτος τόμος με 86 παραμύθια κυκλοφόρησε στις 20 Δεκεμβρίου 1812 εν μέσω αντιδράσεων, επειδή ορισμένα από αυτά θεωρήθηκαν ακατάλληλα για παιδιά. Τα παραμύθια των αδελφών Γκριμ έχουν μεταφραστεί σε 160 γλώσσες και αγαπήθηκαν από τα παιδιά όλου του κόσμου. Ανάμεσά τους, Η Κοκκινοσκουφίτσα, Η Σταχτοπούτα, Η Χιονάτη και οι επτά νάνοι, Η ωραία κοιμωμένη, Χάνσελ και Γκρέτελ, Ραπουντζέλ.

Ο Γιάκομπ ως φιλόλογος έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη μεσαιωνική λογοτεχνία και γλωσσολογία. Συνέταξε τη Γερμανική Γραμματική, ενώ διατύπωσε και μία γενική αρχή, γνωστή ως Νόμος του Γκριμ, που περιγράφει τη σχέση μεταξύ των διαφόρων γλωσσών. Ο Βίλχελμ ασχολήθηκε περισσότερο με τη λογοτεχνική κριτική.

Το 1829 τα δύο αδέλφια έγιναν βιβλιοθηκάριοι και καθηγητές στο Πανεπιστήμιο του Gottingen. Την ίδια χρονιά, ο Γιάκομπ εξέδωσε άλλο ένα σημαντικό πόνημά του, τις Γερμανικές Μυθολογίες, με όλες τις δοξασίες της προχριστιανικής Γερμανίας.

Το 1840 ο βασιλιάς Φρειδερίκος Ουίλιαμ IV της Πρωσίας τούς κάλεσε στο Βερολίνο, όπου έγιναν μέλη της Βασιλικής Ακαδημίας Επιστημών. Ξεκίνησαν να εργάζονται για τη δημιουργία ενός τεράστιου ιστορικού λεξικού, το οποίο άφησαν ημιτελές, καθώς ο Βίλχεμ πέθανε στις 16 Δεκεμβρίου του 1859 και ο Γιάκομπ στις 20 Σεπτεμβρίου του 1863. Το έργο τους ολοκληρώθηκε από μεταγενέστερους ερευνητές, πολλά χρόνια αργότερα.

Χρήστος Λαμπράκης, έλληνας εκδότης. (ΔΟΛ) (Θαν. 21/12/2009)
Στίβεν Πολ Τζομπς, αμερικανός επιχειρηματίας, συνιδρυτής με τον Στιβ Βόσνιακ της Apple Computer. (Θαν. 5/10/2011)
Κώστας Κουφός, ελληνοαμερικανός μπασκετμπολίστας, που αγωνίζεται στο ΝΒΑ.

Θάνατοι

 


μ.Χ.
Μαρκ Αντουάν Σαρπεντιέ, γάλλος συνθέτης της εποχής του μπαρόκ. Η πιο γνωστή σύνθεσή του είναι το πρελούδιο από το «Te Deum, που υιοθετήθηκε ως ύμνος της Eurovision. (Γεν. 1643)
Παναγιώτης Ποταγός, έλληνας γιατρός και εξερευνητής. Εξερεύνησε την Ασία επί πέντε χρόνια και με δαπάνες του Πανεπιστημίου Αθηνών δημοσίευσε τις παρατηρήσεις του σε βιβλίο με τίτλο «Περίληψις περιηγήσεων Ποταγού». (Γεν. 1839)
Κούλης Στολίγκας, έλληνας ηθοποιός, από τους χαρακτηριστικούς ρολίστες της «χρυσής εποχής» του ελληνικού κινηματογράφου. (Γεν. 1909)

Κλοντ Σάνον
1916 – 2001

Αμερικανός μαθηματικός και ηλεκτρολόγος - μηχανολόγος. Είναι ο εισηγητής της θεωρίας της πληροφορίας, που είναι κλάδος των εφαρμοσμένων μαθηματικών και ασχολείται με την ποσοτικοποίηση της πληροφορίας. Οι θεωρίες του, που παραμένουν θεμελιώσεις μέχρι σήμερα, επέδρασαν άμεσα και καθοριστικά στον σχεδιασμό των υπολογιστικών και τηλεπικοινωνιακών συστημάτων και αναπτύχθηκαν σε εφαρμογές, όπως η συμπίεση δεδομένων και η αξιόπιστη αποθήκευση και μεταφορά δεδομένων.

Ο Κλοντ Έλγουντ Σάνον γεννήθηκε στις 30 Απριλίου 1916 στο Πέτοσκι του Μίτσιγκαν και μεγάλωσε στο Γκέιλορντ της ίδιας πολιτείας. Ο πατέρας του ήταν επιχειρηματίας και δικαστής και η μητέρα του γλωσσολόγος σε σχολεία μέσης εκπαίδευσης. Μακρινός του εξάδελφος ήταν ο Τόμας Έντισον.

Το 1932 έγινε δεκτός στο Πανεπιστήμιο του Μίτσιγκαν, από το οποίο αποφοίτησε το 1936 με πτυχία μαθηματικού και ηλεκτρολόγου - μηχανολόγου. Συνέχισε τις σπουδές του στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ) και το 1938 παρουσίασε τη μεταπτυχιακή διατριβή του «A Symbolic Analysis of Relay and Switching Circuits», που έλυσε τα χέρια των μηχανικών κατασκευής ψηφιακών ηλεκτρονικών κυκλωμάτων. Ο Σάνον στηριζόμενος στην άλγεβρα του Μπουλ, που παρά την επαλήθευσή της δεν είχε βρει άμεση εφαρμογή, σχεδίασε ηλεκτρονικά κυκλώματα, τα οποία είχαν τη δυνατότητα εκτέλεσης πράξεων, παρακάμπτοντας τους οδοντωτούς τροχούς ή άλλα μηχανικά εξαρτήματα, που χρησιμοποιούνταν μέχρι τότε για την εργασία αυτή. Σύμφωνα με τον Σάνον, οι λογικές οντότητες του Μπουλ, «Αλήθεια (True) ή Ψέμα (False), που συνήθως αναπαρίστανται με 1 και 0 αντίστοιχα, μπορούσαν να αντικαταστήσουν τις λειτουργίες των διακοπτών στα ηλεκτρικά κυκλώματα.

Τη δεκαετία του ‘40 εργάστηκε ως ερευνητής στα εργαστήρια Bell, όπου μελέτησε το πρόβλημα του θορύβου στις τηλεφωνικές γραμμές κι εφάρμοζε τρόπους μείωσης του προβλήματος αυτού. Όπως έδειξε στο άρθρο του με τίτλο «Communication Theory of Secrecy Systems» («H Θεωρία της επικοινωνίας στα συστήματα κρυπτογράφησης»), ο θόρυβος μπορεί να εμποδίσει τον λήπτη της πληροφορίας να τη λάβει. Με προτροπή του Νας εισήγαγε την έννοια της εντροπίας, δηλαδή τη μέτρηση της αταξίας, στην πληροφορία. Η εργασία του αποτελεί το θεμέλιο της σύγχρονης κρυπτογράφησης.

Στα εργαστήρια της Bell γνωρίστηκε με τη μέλλουσα σύζυγό του Μπέτι Μουρ, η οποία εργαζόταν ως αναλύτρια. Παντρεύτηκαν το 1949 και απέκτησαν τρία παιδιά.

Το 1948 παρουσίασε το θεμελιώδες έργο του «Α Μathematical Theory of Communication» («Μαθηματική Θεωρία της Επικοινωνίας»), σύμφωνα με το οποίο το βασικό πρόβλημα της επικοινωνίας είναι η ακριβής ή όσο το δυνατόν πιστότερη μετάδοση ενός μηνύματος από ένα σημείο προς κάποιο άλλο. «Η ποσότητα πληροφορίας ενός μηνύματος» υποστήριζε ο Σάνον «δεν είναι τίποτα άλλο παρά το σύνολο των δυαδικών ψηφίων ένα και μηδέν (bits) που απαιτούνται για τη μετάδοσή του». Εισήγαγε, έτσι, τη στοιχειώδη μονάδα μέτρησης της πληροφορίας, το bit και καθόρισε ότι ο ρυθμός μετάδοσης της πληροφορίας μετριέται σε bits ανά δευτερόλεπτο. Τη θεωρία του Σάνον υιοθέτησαν και εφάρμοσαν μετέπειτα οι μηχανικοί επικοινωνιών, και δημιουργήθηκε έτσι η τεχνολογία που οδήγησε στη σημερινή εποχή της μοντέρνας ψηφιακής επικοινωνίας.

Το 1950 δημοσίευσε την εργασία του «Programming a computer for playing chess» («Προγραμματίζοντας έναν υπολογιστή να παίζει σκάκι»), που έθεσε τις βάσεις για τη δημιουργία παρόμοιων προγραμμάτων, με τα οποία μπορεί κάποιος να παίξει σκάκι ή παρόμοια παιγνίδια στον υπολογιστή του.

Από το 1956 δίδασκε στο ΜΙΤ και το 1978 ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου. Απέσπασε αρκετά βραβεία και διακρίσεις για την προσφορά του στο χώρο της επιστήμης και ήταν μέλος, μεταξύ άλλων, της Αμερικανικής Φιλοσοφικής Ακαδημίας και της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ.

Ο Κλοντ Σάνον πέθανε στις 24 Φεβρουαρίου 2001 στο Μέντφορντ της Μασαχουσέτης, σε ηλικία 84 ετών. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του έπασχε από τη νόσο του Αλτσχάιμερ.

πηγη: www.sansimera.gr

 
© Copyright 2011 - 2020 Στύξ - Ανεξάρτητη Πολιτισμική και Πολιτική Εφημερίδα της Βόρειας Πελοποννήσου